Γυναίκα εισάγεται για ρυτιδεκτομή — αποκατάσταση ουλών από παλαιό τροχαίο. Την ημέρα της επέμβασης, με την ασθενή ήδη σε προνάρκωση, ο χειρουργός της προτείνει επιπλέον βλεφαροπλαστική και ρινοπλαστική. Η ασθενής συναινεί χωρίς να έχει ενημερωθεί για τη χρονική διάρκεια ή τον κίνδυνο κατακλίσεων. Η επέμβαση διαρκεί εννέα ώρες — εμφανίζονται νεκρωτικές εσχάρες στις πτέρνες. Ο χειρουργός καθυστερεί να την παραπέμψει σε κατάλληλο κέντρο υπερβαρικού. Μόνιμες ουλές. Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης 2009: €20.000 ηθική βλάβη. Αναισθησιολόγος απαλλάσσεται.

Ζευγάρι λαμβάνει εσφαλμένα αρνητικά αποτελέσματα από μοριακό έλεγχο κυστικής ίνωσης. Το εργαστήριο αστόχησε στην ανίχνευση της δεύτερης συχνότερης μετάλλαξης στον ελληνικό πληθυσμό — μετάλλαξης που ανήκει στο 75% των ανιχνεύσιμων με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο. Πεισθέντες ότι δεν είναι φορείς, αποστασιοποιήθηκαν από την απόφασή τους να διακόψουν την κύηση. Γεννιέται τέκνο με κυστική ίνωση, υποβάλλεται επειγόντως σε χειρουργική επέμβαση. Το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα προσωπικότητας των γονέων. Πρωτοδικείο Πειραιά 2009: €350.000 σε κάθε γονέα.

Γυναίκα με οξύ πόνο στην πλάτη υποβάλλεται σε μαγνητική τομογραφία που απεικονίζει μόρφωμα στη θωρακική μοίρα σπονδυλικής στήλης. Ο ακτινολόγος δίνει δύο εκδοχές: μηνιγγίωμα ή αποτιτανωμένος δίσκος. Ο νευροχειρουργός καθηγητής επιλέγει χωρίς περαιτέρω εξετάσεις να χειρουργήσει θεωρώντας ότι είναι μηνιγγίωμα — με οπίσθια προσπέλαση. Ήταν αποτιτανωμένος δίσκος, για τον οποίο ενδείκνυται πρόσθια θωρακοτομή. Μετεγχειρητικά η ασθενής εμφανίζει ατελή σπαστική παραπληγία, νευρογενείς διαταραχές και μόνιμη αναπηρία 67%. Πρωτοδικείο Αθηνών 2009: €137.722 + €1.300/μήνα επί πενταετία. Ο βοηθός χειρουργός απαλλάσσεται.

9χρονος υγιής εισάγεται για αμυγδαλεκτομή — ρουτίνας επέμβαση. Ο αναισθησιολόγος χορηγεί κλασματικά μικρότερη δόση αναισθητικού από την ενδεδειγμένη: ο οργανισμός του παιδιού δεν είναι αρκετά υπό αναισθησία για να αναστείλει τα αντανακλαστικά. Κατά τη χειρουργική παρέμβαση εκδηλώνεται βραδυκαρδία και καρδιακή ανακοπή. Ο αναισθησιολόγος αποσωληνώνει εσφαλμένα το παιδί μετά την ανακοπή. Ο χειρουργός δεν τον εμποδίζει. Κανείς δεν καλεί ΕΚΑΒ για περίπου δύο ώρες. Το παιδί φθάνει στη ΜΕΘ σε κατάσταση ανακοπής, πεθαίνει από εγκεφαλική ανοξία. Πρωτοδικείο Ηρακλείου 2009: €502.608 σε γονείς, παππούδες και γιαγιάδες.

64χρονος εισάγεται στη κλινική με αιματέμεση, μέλαινες κενώσεις και αποβολή αίματος από τον ορθό. Το ιστορικό του περιλαμβάνει χειρουργηθέν ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής με τοποθέτηση συνθετικού μοσχεύματος. Ο γαστρεντερολόγος διενεργεί γαστροσκόπηση και κολονοσκόπηση — ανεπαρκείς εξετάσεις για την αναζητούμενη αιτία αιμορραγίας. Χορηγεί εξιτήριο με ένδειξη «βελτίωση» χωρίς να παραγγείλει αξονική τομογραφία. Δεκαεπτά ημέρες αργότερα ο ασθενής πεθαίνει από ραγδαία αιμορραγία συνεπεία αορτοδωδεκαδακτυλικού συριγγίου. Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης 2010: €80.000 σε κάθε ενάγοντα (χήρα και δύο τέκνα).

33χρονη γεννά κανονικά το δεύτερο παιδί της. Αμέσως μετά εκδηλώνεται ατονία της μήτρας με έντονη αιμορραγία. Ο μαιευτήρας — λέκτορας του ΑΠΘ — επιμένει επί δύο ώρες σε μεθόδους που αποδεδειγμένα δεν είχαν αποτέλεσμα, χωρίς να αποφασίσει μετάγγιση αίματος ούτε υστερεκτομή. Όταν τελικά αποφασίζει τη διακομιδή είναι ήδη αργά. Η ασθενής φθάνει στο νοσοκομείο χωρίς σφύξεις, αναπνοή ή καρδιακό ρυθμό και δεν ανανήπτεται. Αφήνει πίσω της σύζυγο, δύο ανήλικα αγόρια (4 ετών και νεογέννητο), μητέρα και δύο αδέλφια. Ποινική καταδίκη για ανθρωποκτονία από αμέλεια — ποινή φυλάκισης 2 ετών, ανασταλείσα. Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης 2010: €350.499 σε έξι ενάγοντες.

26χρονη πρωτότοκος χωρίς βεβαρημένο ιστορικό υποβάλλεται σε πλήρη προγεννητικό έλεγχο κατά το έτος 2001: υπέρηχος αυχενικής διαφάνειας, Alpha Test, υπέρηχος β’ επιπέδου — όλα εντός φυσιολογικών ορίων. Γεννιέται παιδί με σύνδρομο Down και καρδιακή ανεπάρκεια. Γονείς αιτούνται €8 εκατ. Το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης απορρίπτει αμφότερες τις αγωγές: και ο μαιευτήρας και ο υπερηχογράφος ενήργησαν σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης που ίσχυαν το 2001.

42χρονη με γιγαντομαστία υποβάλλεται σε σμικρυντική μαστοπλαστική. Μετεγχειρητικά εμφανίζεται νέκρωση κρημνού θηλής στον δεξιό μαστό — γνωστή επιπλοκή σε αντίστοιχες επεμβάσεις, ιδίως όταν οι μαστοί είναι πολύ μεγάλοι. Η ασθενής ισχυρίζεται ιατρική αμέλεια, αιτούμενη €354.913. Το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης απορρίπτει την αγωγή: ο χειρουργός ενήργησε σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης σε όλα τα στάδια.

51χρονη εισάγεται σε ιδιωτική γυναικολογική κλινική για αφαίρεση ενδοτραχηλικού πολύποδα — επέμβαση ρουτίνας, 10-15 λεπτών. Η αναισθησία γίνεται με προποφόλη, η παρακολούθηση με απλό παλμικό οξύμετρο αντί πλήρους monitor. Η ασθενής αναπτύσσει υποξυγοναιμία που δεν εντοπίζεται έγκαιρα. Ο εγκέφαλος παραμένει χωρίς οξυγόνο για τουλάχιστον 3-4 λεπτά. Αποτέλεσμα: μόνιμη ανοξαιμική εγκεφαλοπάθεια, φυτική κατάσταση, πλήρης αναίρεση προσωπικότητας στα 51 έτη. Το Πρωτοδικείο Λάρισας επιδικάζει €500.000 (€400.000 ηθική βλάβη + €100.000 ΑΚ 931).

14χρονος αθλητής καλαθοσφαίρισης — αρχηγός της ομάδας παίδων γνωστού συλλόγου — υποβάλλεται σε λαπαροσκοπική επέμβαση βουβωνοκήλης. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο χειρουργός εντοπίζει ανεπαίσθητο μόρφωμα. Αντί να κάνει ταχεία βιοψία, το αφαιρεί συνολικά — χωρίς να ενημερώσει τον πατέρα, χωρίς να λάβει τη συναίνεσή του. Το μόρφωμα αποδεικνύεται ότι είναι ο μοναδικός νεφρός του παιδιού, έκτοπος από γέννηση. Δύο μεταμοσχεύσεις, χρόνια αιμοκάθαρση, μόνιμη αναπηρία 80%, τέλος αθλητικής σταδιοδρομίας. Το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης επιδικάζει €237.984.

33χρονος υφίσταται τροχαίο ατύχημα και προσέρχεται σε ιδιωτικό ιατρικό κέντρο. Δύο ορθοπεδικοί τον εξετάζουν σε τρεις επισκέψεις — κανείς δεν χορηγεί αντιπηκτική αγωγή. Εικοσαήμερο μετά, εισάγεται επειγόντως με πνευμονική εμβολή και εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, σε κίνδυνο ζωής. Ο ασθενής ασκεί αγωγή. Ο ένας ιατρός ανταπαντά αλλοιώνοντας δολίως το βιβλίο ασθενών, ενσωματώνοντας αντίγραφό του σε δική του αγωγή κατά του παθόντα — για προσβολή της τιμής του και παραβίαση δεδομένων. Το Δικαστήριο επιδικάζει €28.000 για ιατρική αμέλεια και €10.000 για παραβίαση ευαίσθητων δεδομένων, απορρίπτοντας τις αντίστροφες αγωγές.

Προγραμματισμένη καισαρική τομή σε ιδιωτική μαιευτική κλινική. Ο αναισθησιολόγος επιλέγει γενική αντί περιοχικής αναισθησίας χωρίς επαρκή αιτιολόγηση, δεν εκτιμά σωστά τον αεραγωγό και αδυνατεί να διασωληνώσει. Χρησιμοποιεί λαρυγγική μάσκα — επισφαλής μέθοδος για εγκύους. Η επίτοκος γεννάει υγιές τέκνο αλλά αναπτύσσει σοβαρή υποξαιμία. Αντί για άμεση διακομιδή σε νοσοκομείο, ο αναισθησιολόγος κρατά την ασθενή σχεδόν τρεις ώρες στην κλινική καλώντας συναδέλφους. Αποτέλεσμα: ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια, φυτική κατάσταση, θάνατος έξι χρόνια αργότερα. Το Πρωτοδικείο Λάρισας καταδικάζει τον αναισθησιολόγο και απαλλάσσει τον χειρουργό.

Γυναίκα 69 ετών, υγιής, υποβάλλεται σε προληπτική κολονοσκόπηση. Παθολογοανατόμοι εκδίδουν εξέταση που διαγιγνώσκει αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου — χωρίς να περιγράφουν μικροσκοπικά ευρήματα. Ο χειρουργός, αρκούμενος στη λανθασμένη εξέταση και σε δακτυλική εξέταση, δεν διατάσσει μαγνητική τομογραφία ούτε ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα, δεν ενημερώνει την ασθενή για το είδος της επέμβασης και την εισάγει επειγόντως στο χειρουργείο. Μετεγχειρητικά αποδεικνύεται ότι η ασθενής δεν είχε καρκίνο. Υπέστη μόνιμη, μη αναστρέψιμη κολοστομία χωρίς καμία ανάγκη. Το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης επιδικάζει €572.400.

Δύο αδελφοί, δίδυμοι, γεννημένοι το 1989, πάσχουν από κυστινουρία — κληρονομική νόσο που προκαλεί σχηματισμό σκληρών λίθων στα νεφρά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Ο ουρολόγος που τους αντιμετώπισε το 2005–2006 υπέπεσε σε αμέλεια ως προς αμφότερους — αλλά η αμέλεια δεν συνδέεται αιτιακά με κάθε επιπλοκή που ακολούθησε. Το Πρωτοδικείο Αθηνών επιδίκασε €30.000 στον πρώτο και €25.000 στον δεύτερο, με σαφή και αναλυτική κρίση για το ποιες βλάβες αποδείχθηκε ότι απορρέουν από την αμέλεια — και ποιες όχι.

Γυναίκα που είχε υποβληθεί σε ριζική μαστεκτομή λόγω καρκίνου αποφασίζει, δύο χρόνια αργότερα, να αποκαταστήσει το στήθος της. Ο πλαστικός χειρουργός της διαβεβαιώνει ότι μετά από δύο επεμβάσεις το αποτέλεσμα θα είναι «πάρα πολύ καλό». Η δεύτερη επέμβαση αποτυγχάνει παταγωδώς: ο δεξιός μαστός παραμορφώνεται σε σχήμα «φουσκωμένης μπάλας», τοποθετημένος σε εντελώς λάθος θέση, αδύνατον να καλυφθεί ακόμη και με στηθόδεσμο. Ο χειρουργός ζητεί τρίτη επέμβαση — η ασθενής αρνείται. Το Πρωτοδικείο Αθηνών επιδικάζει €30.000 και απορρίπτει την ένσταση συνυπαιτιότητας: η άρνηση ήταν εύλογη.

23χρονος φοιτητής του ΕΜΠ υποβάλλεται σε λαπαροσκοπική γαστρεκτομή για απώλεια βάρους. Κατά τη δεύτερη επέμβαση ο εξειδικευμένος χειρουργός προκαλεί οπή διαμέτρου 1,5 εκ. στο εναπομείναν στομάχι — και αποκρύπτει το γεγονός στο πρακτικό χειρουργείου. Τα γαστρικά υγρά εκρέουν επί ημέρες. Ο ασθενής αναπτύσσει σύνδρομο ARDS και, λόγω καθυστερημένης αναγνώρισης των συμπτωμάτων, υφίσταται βαριά υποξαιμία που οδηγεί σε μόνιμη σπαστική τετραπληγία και έκπτωση ανώτερων νοητικών λειτουργιών. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών επιδικάζει €659.512 εφάπαξ και €3.000 μηνιαίως για τριετία — από τις υψηλότερες αποζημιώσεις στην ελληνική νομολογία ιατρικής αμέλειας.

62χρονη υποβάλλεται σε συνδυαστικές αισθητικές επεμβάσεις προσώπου και σώματος. Ο πλαστικός χειρουργός της διαβεβαιώνει ότι οι επεμβάσεις έχουν «απόλυτο ποσοστό επιτυχίας», δεν της αναφέρει τους κινδύνους της συνδυαστικής διενέργειας και κατά τη βλεφαροπλαστική αφαιρεί περισσότερο δέρμα από το ενδεδειγμένο. Αποτέλεσμα: εκτρόπιο, λαγόφθαλμος, στιγκτή κερατίτιδα και δύο αποκαταστατικές επεμβάσεις σε άλλο ιατρό. Το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης επιδικάζει €35.412 και κρίνει άκυρη την ασφαλιστική ρήτρα που εξαιρούσε τις αισθητικές επεμβάσεις από την κάλυψη.

Μετά από υστερεκτομή για φαινομενικό ινομύωμα, η ιστολογική εξέταση αποκαλύπτει ενδομητρικό στρωματικό σάρκωμα χαμηλής κακοήθειας. Ο γυναικολόγος γνωρίζει — ή οφείλει να γνωρίζει — αλλά λέει στην ασθενή «όλα φυσιολογικά». 18 μήνες αργότερα η ασθενής μαθαίνει τυχαία την αλήθεια, όταν η νόσος έχει ήδη επεκταθεί σε αγγεία, ουρητήρα και τράχηλο. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών καταδίκασε τους κληρονόμους του αποβιώσαντος γυναικολόγου σε €29.313. Η γνωστή ιδιωτική κλινική όπου έγινε η επέμβαση απαλλάχθηκε — με νομολογιακά σημαντική αιτιολογία.

29χρονη γυναίκα εισάγεται σε ιδιωτική κλινική για φυσιολογικό τοκετό. Ο αναισθησιολόγος που καλείται για επισκληρίδιο αναισθησία εισάγει τη βελόνα στο λάθος μεσοσπονδύλιο διάστημα, δεν χορηγεί δοκιμαστική δόση και αγνοεί τα έντονα παράπονα της ασθενούς. Αποτέλεσμα: τα αναισθητικά φάρμακα εγχέονται στον υπαραχνοειδή χώρο, προκαλώντας φλεγμονή της αραχνοειδούς μήνιγγας. Η λεχώνα αναπτύσσει διάχυτη αραχνοειδίτιδα με μόνιμη παραπάρεση, ορθοκυστικές διαταραχές και μόνιμη απώλεια αισθητικότητας — κατάσταση ανίατη και μη αναστρέψιμη. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Κοζάνης επιδικάζει συνολικά €170.000, αναγνωρίζοντας χωριστά την αξίωση αναπηρίας του άρθρου 931 ΑΚ.

Γυναίκα 47 ετών υποβάλλεται σε κοιλιακή υστερεκτομή σε δημόσιο νοσοκομείο. Η επέμβαση εκτιμάται ως επιτυχής. Τις επόμενες πέντε ημέρες ο αιματοκρίτης της πέφτει σταδιακά, εμφανίζει πόνο, ωχρότητα και αδυναμία κίνησης — κανείς δεν κάνει υπερηχογράφημα. Ο χειρουργός έχει φύγει παράτυπα σε επιστημονικό συνέδριο στο Λονδίνο χωρίς να ενημερώσει την ασθενή. Οι εφημερεύοντες εφησυχάζουν. Την έκτη ημέρα η ασθενής πεθαίνει από ενδοκοιλιακή αιμορραγία. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών καταδικάζει και τους τρεις ιατρούς για ανθρωποκτονία από αμέλεια.

Δεύτερο ζευγάρι εγκύου υποβάλλεται στο ίδιο γενετικό εργαστήριο για μοριακό έλεγχο κυστικής ίνωσης — και λαμβάνει εσφαλμένα αρνητικά αποτελέσματα. Η μετάλλαξη που φέρουν, η 621+1G>T, είναι η δεύτερη πιο κοινή στον ελληνικό πληθυσμό και ανιχνεύεται κανονικά από το σύστημα που χρησιμοποιεί το εργαστήριο. Το ζευγάρι δεν προχωρά σε ευγονική διακοπή κύησης. Γεννιέται τέκνο με κυστική ίνωση. Το Εφετείο Πειραιώς επιδικάζει €250.000 σε κάθε γονέα — η δεύτερη καταδικαστική απόφαση κατά του ίδιου εργαστηρίου σε διάστημα μηνών.

Ζευγάρι εγκύου λαμβάνει εσφαλμένα αρνητικά αποτελέσματα από γενετικό εργαστήριο για κυστική ίνωση — παρόλο που και οι δύο γονείς είναι φορείς της νόσου και η συχνότερη μετάλλαξη στον ελληνικό πληθυσμό θα έπρεπε να ανιχνευθεί. Βασισμένοι στη λανθασμένη διάγνωση, δεν προχωρούν σε ευγονική διακοπή κύησης — νόμιμη εκείνη τη στιγμή. Γεννιέται τέκνο με βαριά και ανίατη νόσο. Το Εφετείο Πειραιώς αναγνωρίζει €230.000 σε κάθε γονέα για παράνομη προσβολή της προσωπικότητάς τους — μία από τις πρώτες ελληνικές αποφάσεις για υπόθεση τύπου «wrongful birth».

40χρονη μητέρα υποβάλλεται σε προγραμματισμένη καισαρική τομή σε ιδιωτική μαιευτική κλινική. Ο αναισθησιολόγος επιλέγει γενική αναισθησία, αποτυγχάνει στη διασωλήνωση τρεις φορές, δεν αφυπνίζει την ασθενή και προχωρά με λαρυγγική μάσκα. Μετά το χειρουργείο η ασθενής εμφανίζει δύσπνοια, υποξαιμία και ταχυκαρδία. Ο αναισθησιολόγος για τρεις ώρες παραμένει στην κλινική που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το περιστατικό, αντί να οργανώσει άμεση διακομιδή. Αποτέλεσμα: μόνιμη ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια, φυτική κατάσταση και τελικά θάνατος έξι χρόνια αργότερα. Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας επικυρώνει την αμέλεια και επιδικάζει €304.000 συνολικά.

Γυναίκα με ιστορικό καρκίνου αριστερού μαστού και χειρουργική επέμβαση μερικής μαστεκτομής υποβάλλεται ένα χρόνο αργότερα σε μαστογραφία ελέγχου. Η γνωμάτευση καταλήγει σαφώς σε «εξέταση χωρίς ευρήματα κακοήθειας» — αλλά στο τέλος παρέμεινε εκ παραδρομής μια προδιατυπωμένη φράση που ανέφερε απουσία «αξιόλογης μεταβολής». Η ασθενής ισχυρίζεται ότι η φράση αυτή της δημιούργησε εντύπωση υποτροπής και ζητεί €100.000 για ηθική βλάβη. Το Εφετείο Πειραιώς απορρίπτει την αγωγή: δεν αποδείχθηκε αμέλεια του ακτινολόγου, ούτε αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της φράσης και της επικαλούμενης ψυχικής βλάβης.

53χρονος ασθενής με κλειστοφοβία υποβάλλεται σε μαγνητική τομογραφία οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης υπό ελαφρά αναισθησία σε ιδιωτικό διαγνωστικό εργαστήριο. Το εργαστήριο δεν διαθέτει μόνιτορ παρακολούθησης ζωτικών λειτουργιών, εξοπλισμό αναζωογόνησης ή απινιδωτή. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης ο ασθενής εμφανίζει διαταραχή ζωτικών λειτουργιών που εντοπίζεται αργά — όχι από τους ιατρούς, αλλά από τη χειρίστρια του μηχανήματος. Ο αναισθησιολόγος δεν εφαρμόζει σωστή καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση. Ο ασθενής αποβιώνει. Το Εφετείο Λάρισας επικυρώνει την αμέλεια του αναισθησιολόγου και την υποχρέωση της ασφαλιστικής εταιρίας να καταβάλει €27.000.

Ασθενής με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου και πολλαπλό μυέλωμα — ιδιαίτερα ευάλωτος σε αιμορραγία — εισάγεται σε τμήμα επειγόντων για αιματολογικό έλεγχο. Μετά τις εξετάσεις εξέρχεται με τον φλεβοκαθετήρα στο χέρι που δεν αφαιρέθηκε. Το βράδυ εκδηλώνεται εκτεταμένη αιμορραγία στην οικία. Επανεισαγωγή στη νεφρολογική κλινική, αλλά η απαραίτητη νέα μετάγγιση αίματος καθυστερεί πάνω από τρεις ώρες. Ο ασθενής υπόκειται σε ανακοπή κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης και αποβιώνει. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης επικυρώνει την αναγνώριση δύο ξεχωριστών αμελών παραλείψεων του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού και επιδικάζει χρηματική ικανοποίηση στη σύζυγο, τις κόρες και τον εγγονό του θανόντος.

Δεύτερο ζευγάρι εγκύου υποβάλλεται στο ίδιο γενετικό εργαστήριο για μοριακό έλεγχο κυστικής ίνωσης — και λαμβάνει εσφαλμένα αρνητικά αποτελέσματα. Η μετάλλαξη που φέρουν, η 621+1G>T, είναι η δεύτερη πιο κοινή στον ελληνικό πληθυσμό και ανιχνεύεται κανονικά από το σύστημα που χρησιμοποιεί το εργαστήριο. Το ζευγάρι δεν προχωρά σε ευγονική διακοπή κύησης. Γεννιέται τέκνο με κυστική ίνωση. Το Εφετείο Πειραιώς επιδικάζει €250.000 σε κάθε γονέα — η δεύτερη καταδικαστική απόφαση κατά του ίδιου εργαστηρίου σε διάστημα μηνών.

52χρονος άνδρας επισκέπτεται ουρολόγο με επίμονη ανώδυνη αιματουρία — ένα από τα κλασικά συμπτώματα νεφρικού καρκίνου. Ο ιατρός διαγιγνώσκει χρόνια προστατίτιδα και στένωμα ουρήθρας, παραγνωρίζοντας το σύμπτωμα επί οκτώ μήνες. Δεν παραπέμπει ποτέ για αξονική τομογραφία. Όταν ο ασθενής προσέρχεται στο δημόσιο νοσοκομείο, ανευρίσκεται ευμεγέθης όγκος 8 εκ. — στάδιο Τ3α. Υποβάλλεται σε ριζική νεφρεκτομή αντί για τη δυνατή μερική, ακολουθούν μεταστάσεις και χημειοθεραπείες. Το Εφετείο Λάρισας επικυρώνει την αμέλεια του ουρολόγου και επιδικάζει €50.000 χρηματική ικανοποίηση.

33χρονη γυναίκα γεννά το δεύτερο παιδί της με φυσιολογικό τοκετό σε ιδιωτική κλινική. Αμέσως μετά εκδηλώνεται ατονία μήτρας με αιμορραγία. Παρά τις ιατρικές ενέργειες, δεν επιτυγχάνεται εγκαίρως η αιμόσταση, η διακομιδή στο δημόσιο νοσοκομείο καθυστερεί και η γυναίκα φτάνει με διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη και πολυοργανική ανεπάρκεια. Πεθαίνει πέντε μήνες αργότερα. Αφήνει πίσω της σύζυγο, δύο ανήλικα κορίτσια — το νεότερο γεννήθηκε εκείνη την ημέρα — γονείς και αδελφές. Το Εφετείο Λάρισας επικυρώνει την αμέλεια γυναικολόγου και αναισθησιολόγου και επιδικάζει υψηλή χρηματική ικανοποίηση.

Πρόωρο νεογνό 30 εβδομάδων γεννιέται σε ιδιωτική μαιευτική κλινική και αναπτύσσει σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας. Από τις 16:30 το απόγευμα της γέννησής του καταγράφεται σταδιακή επιδείνωση. Οι νεογνολόγοι της κλινικής δεν διενεργούν τις απαραίτητες εξετάσεις αερίων αίματος ανά τακτά διαστήματα, δεν εντοπίζουν τον αναπτυσσόμενο πνευμονοθώρακα και δεν αποφασίζουν έγκαιρα τη διακομιδή σε νοσοκομείο με μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών. Στις 22:30 το βράδυ η κατάσταση γίνεται μη αναστρέψιμη. Το νεογνό αποβιώνει ώρες αργότερα από σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας και εγκεφαλική αιμορραγία. Το Εφετείο Αθηνών επικυρώνει την αναγνώριση αμέλειας και επιδικάζει χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης στους γονείς και τη γιαγιά.

Βρέφος 2,5 μηνών με συγγενή καταρράκτη αριστερού οφθαλμού. Ο χειρουργός οφθαλμίατρος επιλέγει τοποθέτηση ενδοφακού — μέθοδο αμφιλεγόμενη για βρέφη κάτω των επτά μηνών κατά το έτος 2006, με ενδοφακό μη πιστοποιημένο για αυτή την ηλικιακή ομάδα. Τέσσερα χρόνια μετά, τα άκρα του ενδοφακού παρεκτοπίζονται μέσα στο υαλοειδές. Αποτέλεσμα: ολική μόνιμη τύφλωση αριστερού οφθαλμού. Το Εφετείο Θεσσαλονίκης αναιρεί την πρωτόδικη αθωωτική κρίση και επιδικάζει €124.503 εις ολόκληρον κατά ιατρού και κλινικής.

32χρονη καθηγήτρια φυσικής αγωγής, άτεκνη, υποβάλλεται σε υστεροσκόπηση για πολυποειδές ενδομήτριο. Η παθολογοανατόμος εξετάζει τα ιστοτεμάχια και δύο φορές — το 2008 και το 2010 — δίνει εσφαλμένη διάγνωση. Ο γυναικολόγος εφησυχάζει. Η νόσος εξελίσσεται σε καρκίνο. Αποτέλεσμα: ολική υστερεκτομή μετά εξαρτημάτων, πυελική λεμφαδενεκτομή — χωρίς πλέον δυνατότητα τεκνοποίησης. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε καταδίκη 24 μηνών.

28χρονη με γνωστή από γεννήσεως συγγενή δίπτυχη αορτική βαλβίδα μένει έγκυος. Ο θεράπων καρδιολόγος που την παρακολουθεί από το 2002 γνωρίζει την πάθηση. Στο τρίτο τρίμηνο η διαβάθμιση πίεσης φτάνει στα 89 mmHG — σοβαρή επιδείνωση. Ο καρδιολόγος παραμένει καθησυχαστικός και δεν παρευρίσκεται στον τοκετό. Θάνατος λεχωίδας. Τρεις ιατροί και ιδιωτική κλινική καταδικάζονται. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση του καρδιολόγου και επικύρωσε αποζημιώσεις συνολικά €335.000.

Ζευγάρι με γνωστή φορέα μεσογειακής αναιμίας τη σύζυγο υποβάλλεται σε εξωσωματική γονιμοποίηση. Πριν ξεκινήσουν, ο σύζυγος υποβάλλεται σε ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης. Ο βιοπαθολόγος μετρά HbA2=2,2% — «εντός φυσιολογικών». Η αληθής τιμή ήταν 3,4–3,5%, εκτός φυσιολογικών. Ο ίδιος παραλείπει να επισημάνει τον δείκτη MCH που ήταν σαφώς εκτός ορίων. Το ζευγάρι τεκνοποιεί — η κόρη γεννιέται με ομόζυγη β-μεσογειακή αναιμία, αναπηρία 67% εφόρου ζωής. Το Εφετείο Αθηνών καταδικάζει τον βιοπαθολόγο σε €35.000 σε κάθε γονέα για προσβολή του δικαιώματος οικογενειακού προγραμματισμού.

33χρονος με παραορτικό καρκινικό όγκο — ανάγκη επέμβασης εξ ορχεκτομής 16 χρόνια πριν. Επιφανής χειρουργός αναλαμβάνει χωρίς αγγειοχειρουργό. Διεγχειρητικά: η αορτή αποδεικνύεται «σαθρή». Επιλέγει απλή συρραφή αντί μοσχεύματος. Λίγα λεπτά μετά: ρήξη αορτής, καρδιακή ανακοπή, υποξική εγκεφαλική βλάβη. Αποτέλεσμα: σπαστική τετραπληγία, αναπηρία 85% εφόρου ζωής. Ο ΑΠ επικύρωσε €150.000 ηθική βλάβη + €100.000 κατ’ αρθρ. 931 ΑΚ.

Παιδίατρος οικογένειας επί τριετίας. Ξημερώματα 12 Νοεμβρίου 2015: κλήση γονέων για 3χρονο με οξύ κοιλιακό άλγος, εμετούς, τρέμει. Τηλεφωνική «διάγνωση» γαστρεντερίτιδας — Depon και τσάι. Δεύτερη κλήση 5 ώρες αργότερα: κυάνωση (μπλε χέρια). Παιδίατρος υπόσχεται να πάει — δεν πάει ποτέ. Παιδί νεκρό στο ΤΕΠ. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη.

49χρονη φαρμακοποιός υποβάλλεται επιτυχώς σε δισκεκτομή αυχένα. Μετεγχειρητικά εμφανίζεται σταδιακή δύσπνοια — ο σύζυγός της ειδοποιεί τις νοσηλεύτριες βάρδιας επανειλημμένα. Τον καθησυχάζουν, δεν πάνε ποτέ στον θάλαμο, δεν ειδοποιούν ιατρό. Αιμάτωμα αποφράσσει σταδιακά την αεροφόρο οδό. Ασθενής χάνει τις αισθήσεις — υποξαιμική εγκεφαλοπάθεια, φυτική κατάσταση, αναπηρία 95% εφόρου ζωής. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση νοσηλευτριών και κλινικής και επικύρωσε €400.000 ηθική βλάβη.

24χρονος με νοσογόνο παχυσαρκία υποβάλλεται σε λαπαροσκοπική τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου — επιτυχής επέμβαση. Τις επόμενες ημέρες εμφανίζεται βακτηριακή περιτονίτιδα. Ο χειρουργός εκτιμά ότι πρόκειται για πνευμονική εμβολή και καθυστερεί να αποφασίσει. Ακόμα και αφού ο ασθενής μεταφέρθηκε σε σηπτική καταπληξία στη δική του κλινική, πέρασαν 17 ώρες πριν τη χειρουργική επέμβαση — πολύ αργά. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη 3 ετών.

Επίκουρος Καθηγητής Χειρουργικής ΑΠΘ με εμπειρία ~20.000 επεμβάσεων. Λαπαροσκοπική αποκατάσταση ομφαλοκήλης σε 47χρονο. Διεγχειρητικά: διπλή τρώση λεπτού εντέρου — εντοπίζει μόνο τη μία. Μετεγχειρητικά: εργαστηριακά ευρήματα υποδηλώνουν σήψη — τα αποδίδει σε «αναμενόμενη μετεγχειρητική πορεία». Αξονική μόλις την 3η ημέρα — εικόνα ρήξης κοίλου οργάνου, αλλά ενημερώνει τη σύζυγο «ήταν καθαρή». Αποτέλεσμα: σήψη, πολυοργανική ανεπάρκεια, 64 ημέρες ΜΕΘ, τετραπάρεση 88% εφόρου ζωής. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε καταδίκη 18 μηνών.

72χρονη με πολύπλοκο ιατρικό ιστορικό υποβάλλεται σε λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Διεγχειρητικά προκαλείται τρώση λεπτού εντέρου που δεν γίνεται αντιληπτή. Από την πρώτη κιόλας μετεγχειρητική ημέρα τα εργαστηριακά ευρήματα παραπέμπουν σε λοίμωξη — οι χειρουργοί τα αξιολογούν ως «αναμενόμενα». Περνούν 37 ώρες πριν γίνει η επείγουσα επέμβαση. Θάνατος. Το Εφετείο αθωώνει — ο ΑΠ αναιρεί την αθώωση λόγω ελλιπούς αιτιολογίας και παραπέμπει για νέα δίκη.

39χρονη εισάγεται σε ιδιωτική κλινική Ιωαννίνων για τοκετό. Γεννά φυσιολογικά. 15 λεπτά μετά: αιφνίδια αιμορραγία από ατονία μήτρας. Η κλινική δεν έχει τράπεζα αίματος — και η θεράπουσα γυναικολόγος δεν έχει φροντίσει εξαρχής να σταλεί αίμα για διασταύρωση. Ακολουθούν τέσσερις διαδοχικές παραλείψεις. Θάνατος από ολιγαιμική καταπληξία. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε καταδίκη 14 μηνών.

41χρονη με δίδυμη κύηση, αυξημένο βάρος και αναπνευστικά προβλήματα. Στον ένατο μήνα εμφανίζει υψηλή πίεση. Ο γυναικολόγος βρίσκεται στο εξωτερικό — τηλεφωνικά συνιστά φάρμακο και ανάπαυση αντί άμεσης παραπομπής σε νοσοκομείο. Θάνατος από μυοκαρδιοπάθεια κύησης τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας. Ο ΑΠ επικύρωσε την καταδίκη για ενσυνείδητη αμέλεια.

Ασθενής με βαριά νοητική υστέρηση νοσηλεύεται 12 χρόνια σε ψυχιατρική κλινική Τρικάλων. Μανιώδης καπνιστής — η κλινική το γνωρίζει και το επιτρέπει παρά τη νομική απαγόρευση. Τα ξημερώματα κάθεται στον διάδρομο και καπνίζει ανεπιτήρητος. Φωτιά στα ρούχα. Θάνατος από μονοξείδιο του άνθρακα. Ο ΑΠ απέρριψε τις αναιρέσεις νοσηλευτή και διοικητικής διευθύντριας — οριστικές καταδίκες.

Αστυνομικός επισκέπτεται δερματολόγο για κυτταρίτιδα γλουτών. Ο γιατρός αναλαμβάνει επέμβαση αφαίρεσης λίπους με τη μέθοδο CelluErase. Από αδέξιους χειρισμούς σπάει το χειρουργικό μαχαιρίδιο — παραμένει στο σώμα, μετακινείται στο μηριαίο. Χρειάζεται γενική αναισθησία για αφαίρεση. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση του γιατρού και επικύρωσε αποζημίωση €40.000 για ηθική βλάβη.

Ιδιωτική κλινική Κέρκυρας, 2005. Τοκετός πρωτοτόκου με εμβρυϊκή οπίσθια ινιακή θέση — αναμενόταν εξ αρχής πολύωρος. Ο μαιευτήρας δεν συνδέει την επίτοκο με καρδιοτοκογράφο. Παρακολούθηση μόνο με ακουστικά. Αλλοίωση παλμών — περιμένει δεκαπέντε λεπτά για φυσιολογική περάτωση. Υποξία τουλάχιστον 45 λεπτά. Νεογνό: σπαστική τετραπληγία, νοητική υστέρηση, αναπηρία 85% εφόρου ζωής. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση της κλινικής και επικύρωσε αποζημίωση €400.000.

Ασθενής εισάγεται με σωστή διάγνωση οξείας χολολιθιασικής χολοκυστίτιδας. Ο παθολόγος εφημερεύων Διευθυντής επιλέγει σωστά τη συντηρητική αγωγή — αλλά χωρίς να εφαρμόσει τη στενή παρακολούθηση που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεσή της. Επιδείνωση πόνου — χορηγείται ισχυρό αναλγητικό χωρίς νέα κλινική εξέταση, χωρίς κλήση χειρουργού. Θάνατος από σηπτική καταπληξία/περιτονίτιδα εντός νοσοκομείου. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη.

Κατά τη διενέργεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, αναπληρωτής διευθυντής χειρουργικής κλινικής τραυμάτισε τις λαγόνιες φλέβες και αορτή ασθενούς. Αποτέλεσμα: ακατάσχετη αιμορραγία, 17 μονάδες αίματος, δεύτερη επέμβαση, εν βάθει φλεβική θρόμβωση και ισόβιος κίνδυνος επανεμφάνισής της. Ο ΑΠ απέρριψε αναίρεση: η καταδικαστική απόφαση είχε επαρκή αιτιολογία.

Παθολογοανατόμος εξέτασε όγκο που αφαιρέθηκε από γυναίκα 45 ετών και διέγνωσε κακοήθες ινώδες ιστιοκύττωμα. Βάσει αυτής της διάγνωσης, η ασθενής υπεβλήθη σε έξι κύκλους χημειοθεραπείας και μηνών νοσηλειών. Δεύτερη εξέταση από ειδικό στις ΗΠΑ απέδειξε: ο όγκος ήταν απολύτως καλοήθης. Το Εφετείο αθώωσε τον ιατρό επικαλούμενο «δυσχέρεια διάγνωσης». Ο Άρειος Πάγος αναίρεσε: ο ισχυρισμός αυτός δεν αποδείχθηκε — και ο γιατρός δεν παρέπεμψε σε εξειδικευμένο κέντρο παρά τις αμφιβολίες του.

Παθολογοανατόμος Λάρισας διέγνωσε κακοήθες ινώδες ιστιοκύτωμα σε όγκο οπισθοπεριτοναϊκής περιοχής. Η ασθενής υποβλήθηκε σε 6 κύκλους χημειοθεραπείας. Μήνες αργότερα, το νοσοκομείο κορυφαίο αμερικανικό πανεπιστημιακό νοσοκομείο (εξειδικευμένου αμερικανικού νοσοκομείου) αναδιέγνωσε τον όγκο ως καλοήθες σβάνωμα. Αγωγή αποζημίωσης — απορρίφθηκε. Ο ΑΠ επικύρωσε: τα ευρήματα συνηγορούσαν για κακοήθεια, και ο μέσος συνετός ιατρός θα έφτανε στην ίδια διάγνωση.

Κατά σκαληνοτομή δεξιάς πλευράς τραυματίστηκε το δεξί φρενικό νεύρο — πάρεση, ανύψωση ημιδιαφράγματος, μόνιμη αναπνευστική επιβάρυνση. Ο χειρουργός αρνήθηκε κάθε ευθύνη λέγοντας «δεν κόπηκε τίποτε». Ο ΑΠ απέρριψε αναίρεση: η αξονότμηση από παρατεταμένη διάταση συνιστά αμέλεια. Η άρνηση αυτοπρόσωπης εξέτασης του ασθενή μετά την επέμβαση ενίσχυσε την κρίση ενοχής.

Ασθενής 26 ετών υποβλήθηκε σε αυξητική στήθους και στη συνέχεια εμφάνισε επίμονα μετεγχειρητικά συμπτώματα — έντονο πόνο, εκροή ορώδους και στη συνέχεια οροαιματηρού υγρού — τα οποία κράτησαν πάνω από πέντε μήνες. Η χειρουργός, παρά τις επανειλημμένες επισκέψεις της ασθενούς και παρά το ρητό αίτημά της για καλλιέργεια, αρνούνταν: «δεν χρειάζεται καλλιέργεια, δεν έχεις τίποτα». Μόνο όταν η ασθενής στράφηκε σε άλλο γιατρό αποκαλύφθηκε λοίμωξη Streptococcus agalactiae Group B. Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη.

Μια εξέταση ρουτίνας κατέληξε σε τραγωδία. Ασθενής υποβλήθηκε σε ενδοσκόπηση με καταστολή, εμφάνισε καρδιοαναπνευστική ανακοπή και κατέληξε. Ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την καταδίκη του αναισθησιολόγου για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, κρίνοντας ότι η επιλογή φαρμακευτικής αγωγής, η απουσία κατάλληλου εξοπλισμού ανάνηψης και η καθυστερημένη αντίδραση στη ανακοπή συνιστούν σαφή παράβαση lex artis.

Ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την υποχρέωση ουρολόγου να αποζημιώσει ασθενή λόγω αμελούς παράλειψης έγκαιρης διάγνωσης νεφρικού όγκου. Η απόφαση αναλύει σε βάθος τις υποχρεώσεις του ιατρού — τόσο στη διάγνωση όσο και στην ενημέρωση — και εδραιώνει κρίσιμα νομικά κριτήρια για την αστική ιατρική ευθύνη στην Ελλάδα.

Γυναίκα με εξωμήτρια κύηση διαγνώστηκε εσφαλμένα με ενδομήτρια και υποβλήθηκε σε έκτρωση. Αποτέλεσμα: ρήξη σάλπιγγας, σαλπιγγεκτομή, αφαίρεση τμήματος ωοθήκης. Το Πλημμελειοδικείο της Θράκης καταδίκασε τον γυναικολόγο. Ο ΑΠ αναίρεσε και παρέπεμψε: δύο πραγματογνωμοσύνες με αντίθετο συμπέρασμα είχαν αναγνωστεί αλλά δεν μνημονεύτηκαν στην απόφαση.

Δικηγόρος υπεβλήθη σε επέμβαση υαλοειδεκτομής για αφαίρεση επιαμφιβληστροειδικής μεμβράνης. Μετά από σειρά επιπλοκών και επεμβάσεων άλλων ιατρών, το 2008 επήλθε ολική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς — μη αναστρέψιμη βλάβη. Το Εφετείο απέρριψε την αγωγή. Ο Άρειος Πάγος αναίρεσε για πολλαπλές αντιφάσεις — και για κρίσιμο νομολογιακό ζήτημα: το βάρος απόδειξης της ενημέρωσης του ασθενούς φέρει ο ιατρός, όχι ο ασθενής.

Ασθενής με δρεπανοκυτταρική αναιμία εισάγεται σε νοσοκομείο με οξεία κρίση. Αίμα βρίσκεται και δεσμεύεται σε άλλο νοσοκομείο — αλλά δεν μεταφέρεται. Ο εργαστηριακός ιατρός δεν φρόντισε τη διαδικασία μεταφοράς. Η παθολόγος δεν επικοινώνησε η ίδια, αν και ήταν η θεράπουσα. Θάνατος την επόμενη μέρα. Ο ΑΠ απέρριψε τις αναιρέσεις και επικύρωσε και τις δύο καταδίκες αυτοτελώς.

Δύο φιάλες υπέρτονου χλωριούχου νατρίου 15% παρέμειναν στο χειρουργείο μετά επέμβαση εχινόκοκκου — αντί να επιστραφούν. Την επόμενη μέρα χρησιμοποιήθηκαν για ενδοκοιλιακές πλύσεις σε λαπαροσκοπική επέμβαση. Βαρεία υπερνατριαιμία, εγκεφαλικό οίδημα, θάνατος σε 3 ημέρες. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση: η νοσηλεύτρια κίνησης καταδικάστηκε. Οι δύο ιατροί αθωώθηκαν.

Γυναίκα 39 ετών με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου μαστού υποβλήθηκε σε μαστογραφία. Ο ακτινολόγος δεν εντόπισε τις υπάρχουσες επασβεστώσεις και τη διαβεβαίωσε: «κανένα παθολογικό εύρημα». Δύο χρόνια αργότερα: διηθητικός καρκίνος, ριζική μαστεκτομή. Το Εφετείο επιδίκασε €125.331 αποζημίωση. Ο Άρειος Πάγος αναίρεσε την απόφαση — διότι δεν αποδείχθηκε με σαφήνεια αν ο καρκίνος του 2005 ήταν εξέλιξη ευρημάτων του 2003.

Γυναίκα 51 ετών, υγιής, αθλήτρια, υποβλήθηκε σε ρουτίνα αφαίρεση γυναικολογικού πολύποδα υπό γενική αναισθησία. Παρακολούθηση μόνο με δακτυλικό οξύμετρο — όχι πλήρες monitor. Ανοξαιμική εγκεφαλική βλάβη, δικαστική συμπαράσταση, μόνιμη τετραπληγία. Ο γυναικολόγος ήξερε ότι το monitoring ήταν ανεπαρκές και δεν σταμάτησε. Ο ΑΠ απέρριψε αναίρεσή του: επικύρωσε €500.000 αποζημίωση.

Ασθενής με σοβαρό καρδιολογικό ιστορικό (έμφραγμα, αγγειοπλαστική, αντιπηκτικά) υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για εκτεταμένο απόστημα πέλματος. Στη συνέχεια, επί τρεις εβδομάδες, με αιμορραγία, υψηλό πυρετό και έντονους πόνους, ο χειρουργός αρκέστηκε σε αλοιφή και βαθύ καθαρισμό με betadine. Χωρίς αντιβίωση. Αποτέλεσμα: εκτεταμένη επιμόλυνση και άτονα έλκη που αντιμετωπίστηκαν με πρωτοποριακή μέθοδο σε νοσοκομείο. Καταδίκη χειρουργού — επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο.

Σε ουρολογική επέμβαση στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών χορηγήθηκαν στον ασθενή 600 ml αίματος ομάδας Α+ αντί της σωστής ομάδας 0+ — αίμα από το κοινό ψυγείο του διπλανού χειρουργείου. Ακολούθησε αιμολυτική αντίδραση, DIC, πολυοργανική ανεπάρκεια, θάνατος. Η αναισθησιολόγος διευθύντρια καταδικάστηκε. Ο ΑΠ απέρριψε αναίρεση: δεν αρκεί να δώσεις εντολή — ευθύνεσαι αν δεν επιβλέψεις την εκτέλεσή της.

47χρονη υποβάλλεται σε κοιλιακή υστερεκτομία σε δημόσιο νοσοκομείο. Ο αιματοκρίτης πέφτει από 36 σε 22 μέσα σε δύο ημέρες. Κανείς δεν κάνει υπερηχογράφημα. Ο χειρουργός φεύγει σε συνέδριο στο Λονδίνο χωρίς ενημέρωση της ασθενούς. Θάνατος την πέμπτη μετεγχειρητική ημέρα — 1.600 ml αίμα στην κοιλία. Ο ΑΠ απέρριψε τις αναιρέσεις και των τριών ιατρών.

Αιμοκαθαιρόμενος ασθενής τελικού σταδίου νεφρικής ανεπάρκειας, υπό ανοσοκαταστολή, εισήχθη με CRP 25 φορές πάνω από το επιτρεπτό όριο, βαριά θρομβοπενία (15 k/μl) και αναιμία. Ο εφημερεύων παθολόγος-Διευθυντής χορήγησε μόνο Zithromax — αντιβίωση κατάλληλη για λοιμώξεις της κοινότητας, όχι για ενδονοσοκομειακές. Χωρίς αιμοκαλλιέργεια, χωρίς μετάγγιση, χωρίς επιθετική αγωγή. Ο ασθενής κατέληξε σε σήψη 36 ώρες αργότερα. Καταδίκη 16 μηνών — επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο.

39χρονη δικηγόρος, πρώτη κύηση. Εκλαμψία κατά τον τοκετό → καισαρική στο ιδιωτικής κλινικής → ΜΕΘ χωρίς αξονικό τομογράφο → εγκεφαλική αιμορραγία που δεν διαγνώστηκε για ώρες → μόνιμη ημιπληγία, αδύνατη η άσκηση δικηγορίας. Επιδικάστηκαν €300.000 ηθική βλάβη και €79.068 αποζημίωση. Ο ΑΠ επικύρωσε κατά το μεγαλύτερο μέρος.

Νευροχειρουργός με εξειδίκευση στην ενδοκοιλιακή νευροχειρουργία κλήθηκε από άλλο νοσοκομείο για επέμβαση αφαίρεσης κολλοειδούς κύστης εγκεφάλου. Η επέμβαση πέτυχε — αλλά μετεγχειρητικές επιπλοκές αντιμετωπίστηκαν με καθυστέρηση. Αποτέλεσμα: εγκεφαλικό έμφρακτο, μόνιμη νευρολογική βλάβη. Το Εφετείο αθώωσε. Ο ΑΠ αναίρεσε κατά πλειοψηφία — με σημαντική μειοψηφία που διαφωνούσε.

Σε μια σημαντική απόφαση για την καρδιολογική πράξη, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε υποχρέωση καρδιολόγου να αποζημιώσει ασθενή λόγω αμελούς παρακολούθησης σοβαρής καρδιακής αρρυθμίας. Η υπόθεση αναδεικνύει τις αυστηρές υποχρεώσεις που επιβάλλει η ιατρική επιστήμη (lex artis) στον ειδικό ιατρό: έγκαιρη αξιολόγηση ευρημάτων, επιλογή κατάλληλης θεραπείας και πλήρης ενημέρωση του ασθενή.

Χρόνια χρήστρια φακών επαφής 53 ετών επισκέφθηκε δύο οφθαλμίατρους για ερυθρότητα και πόνο στον αριστερό οφθαλμό. Και οι δύο διέγνωσαν επιπεφυκίτιδα και χορήγησαν κορτικοειδή — αγωγή που επιδεινώνει ενεργά την κερατίτιδα ακανθαμοιβάδας από την οποία πράγματι έπασχε. Τρεις εβδομάδες αργότερα: μεταμόσχευση κερατοειδούς, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, μόνιμη απώλεια όρασης. Το Εφετείο επιδίκασε €25.000. Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι το ποσό αυτό είναι δυσανάλογα μικρό και παρέπεμψε.

Ασθενής 36 ετών υποβλήθηκε σε αφαίρεση αιμαγγειοβλαστώματος παρεγκεφαλίδας — ιατρικά ενδεδειγμένη επέμβαση. Μετεγχειρητικά παρατηρήθηκε εκροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) από το τραύμα. Ο νευροχειρουργός δεν επενέβη άμεσα. Ο ασθενής κόλλησε μηνιγγίτιδα, έγινε τετραπληγικός, πέθανε 39 ετών. Αφήνει σύζυγο και δύο ανήλικα. Ο ΑΠ απέρριψε αναίρεση: επικύρωσε αστική ευθύνη νευροχειρουργού και νοσοκομείου.

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση που άσκησαν οι οικείοι νέου ασθενούς που κατέληξε από ARDS κατά την επιδημία γρίπης του 2009, επικυρώνοντας έτσι την απόρριψη της αγωγής κατά του θεράποντος παθολόγου. Τα δικαστήρια έκριναν ότι δεν αποδείχθηκε αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της συμπεριφοράς του γιατρού και του θανάτου. Η απόφαση αναδεικνύει τα όρια της αστικής ιατρικής ευθύνης: δεν αρκεί το θλιβερό αποτέλεσμα — πρέπει να αποδειχθεί και η αιτιώδης σχέση.

18χρονη με κλασική εικόνα σκωληκοειδίτιδας προσήλθε δύο φορές στο ΤΕΠ. Οι ειδικευόμενοι την έστειλαν σπίτι με διάγνωση γαστρεντερίτιδας. Οι εφημερεύοντες ειδικοί ιατροί απουσίαζαν. Θάνατος από σηπτική καταπληξία λόγω περιτονίτιδας. Ο ΑΠ απέρριψε τις αναιρέσεις και επικύρωσε την καταδίκη και των τεσσάρων ιατρών.

Ασθενής 37 ετών υποβλήθηκε σε επέμβαση βουβωνοκήλης άμφω. Μετεγχειρητικά ανέπτυξε φλεβική θρόμβωση, οδήγησε σε αρτηριακή απόφραξη, χρειάστηκε bypass — και αντιμετωπίζει εφ’ όρου ζωής μεταθρομβωτικό σύνδρομο και αντιπηκτική αγωγή. Ο ΑΠ επικύρωσε αθώωση: δεν υπήρξε ιατρικό σφάλμα, η θρόμβωση ήταν γνωστή αλλά μη αποτρέψιμη επιπλοκή. Σημαντικός κανόνας για ενημέρωση ασθενούς και αιτιώδη σύνδεσμο.

Σε μια από τις πιο τεχνικά πλούσιες αποφάσεις της πρόσφατης νομολογίας, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε καταδίκη καρδιολόγων για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Ασθενής που εισήχθη με NSTEMI και GRACE Score 105 δεν υποβλήθηκε σε στεφανιογραφία εντός των 24 ωρών που επιβάλλουν τα διεθνή πρωτόκολλα. Επτά ημέρες μετά την εισαγωγή, κατέληξε. Η απόφαση είναι η πρώτη του Αρείου Πάγου που αναλύει το GRACE Score ως κριτήριο lex artis.

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη χειρουργού για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Ασθενής στον οποίο ανευρέθη κακοήθης όγκος παχέος εντέρου τύπου Dukes Va, Vb και VI δεν ενημερώθηκε πλήρως και δεν παραπέμφθηκε άμεσα για χειρουργική αντιμετώπιση. Η καθυστέρηση επέτρεψε την εμφάνιση σοβαρών επιπλοκών και σήψης, με αποτέλεσμα τον θάνατο. Το αρχικό ποσοστό επιβίωσης μετά από έγκαιρη χειρουργική επέμβαση ανερχόταν σε 85%.

Νεαρός ποδοσφαιριστής με ανεξερεύνητο καρδιολογικό πρόβλημα και βεβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό. Δύο ιατροί χορήγησαν βεβαιώσεις ικανότητας παρά τα ευρήματα. Θάνατος κατά τη διάρκεια αγώνα από υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια. Ο ΑΠ απέρριψε τις αναιρέσεις και επικύρωσε την καταδίκη και των δύο.

Ασθενής 56 ετών προσήλθε στο ΤΕΠ νοσοκομείου στις 21:00 με πόνο κοιλίας και χαμηλή πίεση. Βιοχημικός έλεγχος ανέδειξε 8 παθολογικούς δείκτες — τρανσαμινάσες δεκαπλάσιες, κρεατινίνη πενταπλάσια, LDH εξαπλάσια. Ο εφημερεύων παθολόγος, διευθυντής της παθολογικής κλινικής με 40+ χρόνια εμπειρία, διέγνωσε απλή γαστρεντερίτιδα, δεν ζήτησε καρδιολόγο, δεν παρήγγειλε τροπονίνη, και έστειλε τον ασθενή σπίτι στις 03:00. Ο ασθενής κατέληξε στις 08:15 από οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου. Καταδίκη 4 ετών — επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο.

Ασθενής υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση αυχενικής μοίρας σε πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Αποτέλεσμα: τετραπαρετική συνδρομή, αναπηρία 80%. Άσκησε αγωγή και κατά του ιατρού ατομικά. Ο ΑΠ επικύρωσε την απόρριψη: ιατρός δημόσιου νοσοκομείου ή πανεπιστημιακής κλινικής δεν ευθύνεται ατομικά έναντι ασθενούς για πράξεις στο πλαίσιο των καθηκόντων του — η αξίωση στρέφεται αποκλειστικά κατά του νοσοκομείου.

Ωτορινολαρυγγολόγος διενήργησε επεμβάσεις laser λιποαναρρόφησης σε ασθενή 36 ετών με λιποίδημα κάτω άκρων — χωρίς να έχει ειδικότητα πλαστικού χειρουργού. Το αποτέλεσμα: μόνιμη ασυμμετρία γαμπών και βαθουλώματα που απαίτησαν δύο διορθωτικές επεμβάσεις. Αθωώθηκε ποινικά αλλά καταδικάστηκε αστικά σε €15.000. Ο Άρειος Πάγος επικύρωσε — αναλύοντας ταυτόχρονα πότε η αστική ευθύνη μπορεί να συνεχίζεται παρά την ποινική αθώωση.

Γυναίκα 32 ετών με χρόνιο άσθμα προσήλθε στο ΤΕΠ του Θριάσιου νοσοκομείου με έντονη δύσπνοια. Αδυνατούσε να μιλήσει, χρειάστηκε οξυγόνο δύο φορές. Ο πνευμονολόγος διευθυντής δεν παρήγγειλε εξέταση H1N1, έδωσε εξιτήριο. 30 λεπτά αργότερα: καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Θάνατος 16 μέρες μετά. Ο ΑΠ απέρριψε αναίρεση: επικύρωσε καταδίκη — ο γιατρός αγνόησε την κλινική εικόνα, εμπιστεύτηκε αποκλειστικά τους αριθμούς.

Ιερέας 36 ετών προσήλθε τη νύχτα στο ΤΕΠ χειρουργικής με κοιλιακό άλγος και αναστολή κοπράνων. Ο εφημερεύων χειρουργός δεν φρόντισε για άμεση διακομιδή σε νοσοκομείο με αξονικό τομογράφο — ο τοπικός ήταν σε βλάβη εδώ και μήνες. Θάνατος από ρήξη εκκολπώματος παχέος εντέρου. Το Εφετείο Θεσσαλονίκης καταδίκασε. Ο ΑΠ αναίρεσε και παρέπεμψε — η απόφαση είχε ελλιπή αιτιολόγηση του αιτιώδους συνδέσμου.

23χρονος με οξεία σκωληκοειδίτιδα. Τέσσερις επεμβάσεις στην Ελλάδα και εννέα στη Γερμανία. Ο ασθενής ισχυρίστηκε ότι ο δεύτερος χειρουργός έσφαλε παραλείποντας να αφαιρέσει το κολόβωμα της σκωληκοειδούς. Ο ασθενής άσκησε αναίρεση κατά της απορριπτικής απόφασης. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση: ο χειρουργός ενήργησε σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, οι συμφύσεις είναι γνωστή και αναπόφευκτη επιπλοκή.

Εγκυμοσύνη 30χρονης παρακολουθούνταν από μαιευτήρα σε ιδιωτική κλινική. Από τον 5ο μήνα εμφανίστηκαν έντονα συμπτώματα — υπερβολικά οιδήματα, κράμπες, οξύς πόνος νεφρών, αυξημένο ουρικό οξύ. Η μαιευτήρας τα απέδιδε σε «φυσιολογικά της εγκυμοσύνης» και αποφυγή εξετάσεων. Αποτέλεσμα μετά τον τοκετό: νεφρωσικό σύνδρομο, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια με αναπηρία 67%. Καταδίκη — επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο.

Σε μια από τις πιο κατηγορηματικές αποφάσεις της πρόσφατης νομολογίας για την ιατρική αμέλεια, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την καταδίκη μαίας και μαιευτήρα για τον θάνατο ασθενούς κατά τον τοκετό. Η υπόθεση θέτει κρίσιμα ζητήματα για την ευθύνη των επαγγελματιών υγείας, την τήρηση ιατρικών πρωτοκόλλων και τα δικαιώματα των ασθενών.

Ζευγάρι με επιβαρημένο γενετικό ιστορικό υποβάλλεται σε προγεννητικό χρωμοσωμικό έλεγχο (αμνιοκέντηση). Αποτέλεσμα: «φυσιολογικό». Γεννιέται παιδί με τετραπληγία λόγω χρωμοσωμικής ανωμαλίας. Αγωγή αποζημίωσης ενός εκατομμυρίου δραχμών. Ο ΑΠ απέρριψε: η αναπηρία ήταν εκ γενετής — δεν την προκάλεσε ο εσφαλμένος έλεγχος. Δεν υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος.

Βρέφος 2 μηνών και 3 ημερών εισήχθη νύχτα στο ΠΓΝΠ με βρογχιολίτιδα. Εφημέρευαν μια ειδικευόμενη παιδίατρος και η διευθύντρια της κλινικής — που παρακολουθούσε τηλεφωνικά. Στις 3:00 π.μ. το βρέφος επιδεινώθηκε σοβαρά. Δεν χορηγήθηκε αντιβίωση. Θάνατος από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο. Το Πλημμελειοδικείο αθώωσε. Ο ΑΠ αναίρεσε: η αθωωτική απόφαση δεν απαντά στα κρίσιμα ερωτήματα.

31χρονη εισάγεται σε ιδιωτική κλινική Θεσσαλονίκης με δύσπνοια, πυρετό και άλγος ώμων. Ο θεράπων ιατρός — θωρακοκαρδιοχειρουργός — εστιάζει στο ογκολογικό σενάριο, δεν χορηγεί αντιβίωση και δεν καλεί παθολόγο. 24 ώρες αργότερα, η ασθενής αποβιώνει από πνευμονική λοίμωξη. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την ποινική καταδίκη.

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση που άσκησε ο ενάγων, επικυρώνοντας έτσι την απόρριψη της αγωγής κατά καρδιολόγων και κλινικής. Η υπόθεση αφορά αγγειακή βλάβη μετά από χρήση angioseal κατά στεφανιογραφία — τα δικαστήρια έκριναν ότι δεν αποδείχθηκε αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της συμπεριφοράς των γιατρών και της βλάβης. Η απόφαση αναδεικνύει τα όρια της αστικής ιατρικής ευθύνης όταν η επιπλοκή εντάσσεται στο γνωστό φάσμα κινδύνου μιας επέμβασης.

Σαράντα έξι χρονών γυναίκα με νοσογόνο παχυσαρκία υποβλήθηκε σε βαριατρική επέμβαση. Κατά τη λαπαροσκόπηση προκλήθηκαν πολλαπλές τρώσεις. Θάνατος 14 ημέρες αργότερα από σηπτική καταπληξία. Το Εφετείο αθώωσε τον χειρουργό. Ο ΑΠ αναίρεσε την αθωωτική ως ελλιπώς αιτιολογημένη — αλλά δεν παρέπεμψε: έπαυσε την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής.

Ασθενής 76 ετών εισήχθη στο Νοσοκομείο Αιγίου με υπόνοια παγκρεατίτιδας. Η εφημερεύουσα παθολόγος έλαβε όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα — ορός, αντιβίωση, χειρουργική εκτίμηση, γαστρογραφίνη, μάσκα οξυγόνου, σωστή θέση στο ασθενοφόρο — και οργάνωσε διακομιδή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών. Η ασθενής κατέληξε από εισρόφηση κατά τη μεταφορά. Αθωώθηκε πρωτόδικα και σε δεύτερο βαθμό. Η Εισαγγελέας ΑΠ άσκησε αναίρεση — ο Άρειος Πάγος την απέρριψε. Αμετάκλητη αθώωση.