Παθολογοανατόμος, Ιστολογική Εξέταση και κορυφαίο αμερικανικό πανεπιστημιακό νοσοκομείο: Ο ΑΠ Επικύρωσε την Απαλλαγή — Η Δύσκολη Διάγνωση δεν Σημαίνει Αμέλεια
Παθολογοανατόμος Λάρισας διέγνωσε κακοήθες ινώδες ιστιοκύτωμα σε όγκο οπισθοπεριτοναϊκής περιοχής. Η ασθενής υποβλήθηκε σε 6 κύκλους χημειοθεραπείας. Μήνες αργότερα, κορυφαίο αμερικανικό πανεπιστημιακό νοσοκομείο αναδιέγνωσε τον όγκο ως καλοήθες σβάνωμα. Αγωγή αποζημίωσης — απορρίφθηκε. Ο ΑΠ επικύρωσε: τα ευρήματα συνηγορούσαν για κακοήθεια, και ο μέσος συνετός ιατρός θα έφτανε στην ίδια διάγνωση.
Η υπόθεση αυτή είναι η δεύτερη αναίρεση στην ίδια υπόθεση. Με την προηγούμενη απόφαση που υπάρχει στη συλλογή μας, ο ΑΠ είχε αναιρέσει την τότε αθωωτική απόφαση του Εφετείου Λάρισας για ελλιπή αιτιολογία ως προς τον αιτιώδη σύνδεσμο και είχε παραπέμψει για νέα εκδίκαση.
Το Εφετείο Λάρισας εξέδωσε νέα απόφαση (324/2015) — πάλι απαλλαγή. Η ασθενής αναίρεσε και πάλι. Ο ΑΠ αυτή τη φορά απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε οριστικά την απαλλαγή.
Τα Γεγονότα
Οι Τρεις Διαγνώσεις
Γιατί Απαλλάχθηκε ο Παθολογοανατόμος
Ο ΑΠ επικύρωσε την κρίση του Εφετείου: τα ιστολογικά ευρήματα (κυτταροβρίθεια, πυρηνική ατυπία, storiform pattern) συνηγορούσαν στη διάγνωση κακοήθους όγκου. Ο μέσος συνετός ιατρός με την ίδια ειδικότητα, με τα ίδια ευρήματα, θα κατέληγε με πολλές πιθανότητες στην ίδια διάγνωση.
Η μεταγενέστερη διαφορετική διάγνωση έγινε υπό διαφορετικές συνθήκες: 8 μήνες αργότερα, έχοντας ήδη ως νέο δεδομένο ότι ο όγκος δεν είχε δώσει υποτροπή — γεγονός που δεν ήταν διαθέσιμο κατά την αρχική εξέταση.
Η ιατρική είναι πιθανολογική επιστήμη, όχι οντολογική ή δεοντολογική. Η εσφαλμένη διάγνωση δεν είναι αυτομάτως αμέλεια.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το ότι ο ογκολογικό νοσοκομείο Αθηνών — ογκολογικό νοσοκομείο εξειδίκευσης — δεν διετύπωσε καμία επιφύλαξη για τη διάγνωση του παθολογοανατόμου και προχώρησε αμέσως σε χημειοθεραπεία. Αν η διάγνωση ήταν προφανώς εσφαλμένη, θα το είχαν εντοπίσει.
Αντιμετωπίζετε κατηγορία ιατρικής αμέλειας ή υποστήκατε βλάβη από ιατρικό λάθος; Επικοινωνήστε μαζί μας.
Αυτή η υπόθεση θέτει ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα της ιατρικής ευθύνης: πότε μια εσφαλμένη διάγνωση — με τραυματικές συνέπειες για τον ασθενή — είναι αμέλεια και πότε είναι η φυσιολογική αβεβαιότητα της ιατρικής επιστήμης.
Ο ΑΠ απάντησε με σαφήνεια: το κριτήριο δεν είναι αν η διάγνωση αποδείχθηκε λανθασμένη, αλλά αν ο ιατρός ενήργησε όπως θα ενεργούσε ο μέσος συνετός ιατρός της ίδιας ειδικότητας με τα ίδια ευρήματα εκείνη τη στιγμή. Το «εκ των υστέρων» γνωρίζειν δεν αλλάζει αυτή την αξιολόγηση.
Κρίσιμη επίσης η παρατήρηση για τη χρονική συνθήκη: η δεύτερη γνωμάτευση έγινε αφού ο όγκος δεν είχε δώσει υποτροπή — νέο δεδομένο που δεν υπήρχε κατά την αρχική εξέταση. Αυτή η ασυμμετρία πληροφορίας είναι κεντρική στην αξιολόγηση της αμέλειας.
Μιχαήλ Νταλαμπίρας · Δικηγόρος · Εξειδίκευση Ιατρικής Ευθύνης