27χρονος με ιστορικό πέντε εγχειρήσεων για υδροκεφαλία — με κοιλιοπεριτοναϊκό καθετήρα που κατέληγε στο στομάχι — εισάγεται με αιματέμεση. Γαστροσκόπηση: έλκος δωδεκαδακτύλου χωρίς ενεργό αιμορραγία. Συντηρητική αγωγή, σταθεροποίηση, εξιτήριο. Τη μέρα του εξιτηρίου: κεραυνοβόλος επαναιμορραγία. Εκτακτο χειρουργείο αναδεικνύει το αδιανόητο: τεράστια κύστη 25 εκ. γεμάτη εγκεφαλονωτιαίο υγρό, συμφυόμενη αρρήκτως με το τοίχωμα στομάχου και δωδεκαδακτύλου. Η κοιλία γεμάτη στερεές συμφύσεις. Ακολουθούν τρία χειρουργεία, πολλαπλοί πνευμονοθώρακες, χολοπεριτόναιο. Ο ασθενής πεθαίνει 19 μέρες μετά. Αθώωση: δεν αποδείχθηκε αμέλεια σε κανένα στάδιο.
Νομολογία
45χρονη με αυχενική σπονδύλωση και αρχόμενη μυελοπάθεια χειρουργείται για αυχενική σπονδυλοδεσία — επέμβαση ενδεδειγμένη, απαραίτητη και επείγουσα. Αμέσως μετά: τετραπληγία, αναπηρία 90-100%, αμαξίδιο, μόνιμος καθετήρας, εξάρτηση από τρίτο. Αγωγή €675.000 που δέχτηκε πρωτοδίκως. Εφετείο αθωώνει: η ενδομυελική εστία που εμφανίστηκε (
27χρονος εισάγεται για συμπτωματική χολολιθίαση σε νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Η λαπαροσκοπική αφαίρεση χολής είναι επέμβαση εκλογής — συνήθης, χαμηλής επικινδυνότητας. Κατά την επέμβαση ο χειρουργός προκαλεί πλήρη διατομή του χοληδόχου πόρου. Δεν το αντιλαμβάνεται ούτε κατά τη διάρκεια ούτε τις επόμενες ημέρες, παρότι εμφανίζεται ίκτερος και πυρετός. 7 ημέρες αργότερα: χολοπεριτονίτιδα — νόσος με θνητότητα έως 17%. Δεύτερο χειρουργείο για αποκατάσταση. Τέσσερις μήνες αργότερα η αναστόμωση αποφράσσεται. Τρίτο χειρουργείο. Ποινική καταδίκη χειρουργού. €80.000 αποζημίωση, επικυρωμένη από το ΣτΕ.
Νευρολόγος σε περιφερειακό νοσοκομείο χωρίς αξονικό τομογράφο αντιμετωπίζει γυναίκα με επαναλαμβανόμενες έντονες κεφαλαλγίες και προϋπάρχουσα βλεφαρόπτωση από την παιδική ηλικία. Διενεργεί όλες τις εργαστηριακές εξετάσεις που έχει στη διάθεσή της, διαγιγνώσκει πιθανή ημικρανία ή ανεύρυσμα, παραπέμπει επειγόντως για αξονική στη Θεσσαλονίκη. Η ασθενής φαίνεται να βελτιώνεται — και εξέρχεται. Καθ’ οδόν καταρρέει. Στο ΑΧΕΠΑ: εγκεφαλικό οίδημα που εξελίσσεται ραγδαία. Θάνατος. Νεκροψία δεν έγινε ποτέ — η αιτία παρέμεινε άγνωστη. Αθώωση: χωρίς αποδεδειγμένη αιτία θανάτου και χωρίς εντοπίσιμο ιατρικό σφάλμα, δεν στοιχειοθετείται αμέλεια.
29χρονος πυροσβέστης με συμπτωματική υδροκεφαλία υποβάλλεται σε τοποθέτηση επισκληρίδιου καθετήρα παρακολούθησης ενδοκράνιας πίεσης. Μετεγχειρητικά εμφανίζονται δύο διαδοχικά επισκληρίδια αιματώματα — το δεύτερο αντιμετωπίστηκε όταν ο ασθενής είχε ήδη εμφανίσει παθολογικά κλινικά σημεία. Αποτέλεσμα: μόνιμη αναπηρία, αριστερή ημιπάρεση, αποξένωση από το επάγγελμα. Αγωγή €900.000. Επιδικάστηκαν €100.000 (€70.000 ηθική βλάβη + €30.000 για μόνιμη αναπηρία). Το ΣτΕ επικύρωσε την απόφαση — και διατύπωσε μια θεμελιώδη αρχή: το ιατρικό σφάλμα δεν είναι η αποτυχία ίασης αλλά η ανεπαρκής παρακολούθηση μετά από σπάνια επιπλοκή.
6χρονη κορίτσι νοσηλεύεται στη χειρουργική κλινική με υποψία συμφυτικού ειλεού. Ο εφημερεύων ειδικός χειρουργός την επισκέπτεται το βράδυ, συστήνει συντηρητική αγωγή και αποχωρεί σπίτι. Η παρακολούθηση αφήνεται αποκλειστικά στον ειδικευόμενο. Όλη τη νύχτα η κατάσταση επιδεινώνεται — έμετοι, πυρετός, ολοένα χειρότερη εικόνα. Ο ειδικευόμενος ειδοποιεί τον υπεύθυνο στις 05:00 το πρωί. Ο εφημερεύων φτάνει στις 06:15. Χειρουργείο. Βαριά σηπτική κατάσταση. Μεταφορά στη ΜΕΘ Θεσσαλονίκης. Θάνατος. Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών παραπέμπει τον εφημερεύοντα και τον ειδικευόμενο σε δίκη.
70χρονος εμφανίζει εμβολή κάτω άκρου τα ξημερώματα σε απομακρυσμένη αγροτική περιοχή. Το πλησιέστερο οργανωμένο νοσοκομείο είναι 70 χλμ μακριά — χωρίς πορθμείο ακόμη. Ο χειρουργός του Νοσοκομείου Αγρινίου αποφασίζει επείγουσα εμβολεκτομή επί τόπου χωρίς αγγειογράφημα, γνωρίζοντας τον κίνδυνο. Κατά την επέμβαση ρήγνυται η λαγόνιος φλέβα — ο ασθενής μεταφέρεται στο Ρίο και πεθαίνει οκτώ ημέρες αργότερα. Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αγρινίου αποφαίνεται να μη γίνει κατηγορία: η ρήξη δεν αποδείχθηκε ότι ήταν ιατρογενής, η επέμβαση ήταν η μόνη εναλλακτική έναντι βεβαίας νέκρωσης, και ο χειρουργός επέδειξε περισσή επιμέλεια υπό αδύνατες συνθήκες.
38χρονη με ιστορικό αδιαχείριστου έλκους δωδεκαδακτύλου προσέρχεται δύο φορές στα εξωτερικά ιατρεία με έντονους κοιλιακούς πόνους. Οι παθολόγοι δεν διενεργούν ακτινοσκόπηση, δεν διαγιγνώσκουν τη διάτρηση, την αποπέμπουν. Ιδιώτης γαστρεντερολόγος τη διαγιγνώσκει δύο μέρες αργότερα. Χειρουργείο με πενθήμερη καθυστέρηση — εικόνα «παραμελημένης διάτρησης». Μετεγχειρητικά, ο διευθυντής της κλινικής διακόπτει αντιβίωση εν μέσω συνεχούς πυρετού. Σηψαιμία, σηπτικό shock, θάνατος. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πατρών αναγνώρισε ευθύνη νοσοκομείου και για τις δύο αμέλειες.
52χρονος με σοβαρή τριαγγειακή στεφανιαία νόσο υποβάλλεται σε επιτυχή τετραπλή αορτοστεφανιαία παράκαμψη. Εξέρχεται 13 ημέρες αργότερα σε άριστη κλινική και εργαστηριακή κατάσταση. Πέντε ημέρες μετά το εξιτήριο — 17 ημέρες μετά την επέμβαση — πεθαίνει από κεραυνοβόλο οξεία αιμορραγική νεκρωτική παγκρεατίτιδα που δεν είχε διαγνωστεί ούτε από τα δύο νοσοκομεία που τον φιλοξένησαν τις τελευταίες 48 ώρες. Αγωγή €4,4 εκατ. (€1.467.351 × 3 ενάγοντες). Πλήρης αθώωση: η νόσος δεν αποτελεί επιπλοκή καρδιοχειρουργικής επέμβασης και δεν ήταν διαγνώσιμη πριν την κεραυνοβόλο εκδήλωσή της.
Υγιής 36χρονη γυναίκα εισέρχεται σε ιδιωτική κλινική για προγραμματισμένη αφαίρεση κύστης ωοθήκης. Κατά την ενδοτραχειακή διασωλήνωση οι δύο αναισθησιολόγοι προκαλούν ρήξη 3 εκατοστών στο οπίσθιο τοίχωμα της τραχείας. Ο αέρας εκτρέπεται στο μεσοθωράκιο αντί στους πνεύμονες. Οξεία ατελεκτασία, αιμορραγία, θάνατος εντός λεπτών. Ο χειρουργός απουσίαζε όλη την κρίσιμη περίοδο. Το δικαστήριο επιδίκασε €1.480.000 συνολικά στην οικογένεια — σύζυγο, γονείς, αδελφές, γιαγιά. Επίσης παρέπεμψε στον εισαγγελέα λόγω φερόμενης παραποίησης ιατρικού εγγράφου.