Τηλεφωνική Διάγνωση, Κυάνωση και Θάνατος 3χρονου: Παιδίατρος Καταδικάστηκε — ΑΠ 2023
Παιδίατρος οικογένειας επί τριετίας. Ξημερώματα 12 Νοεμβρίου 2015: κλήση γονέων για 3χρονο με οξύ κοιλιακό άλγος, εμετούς, τρέμει. Τηλεφωνική «διάγνωση» γαστρεντερίτιδας — Depon και τσάι. Δεύτερη κλήση 5 ώρες αργότερα: κυάνωση (μπλε χέρια). Παιδίατρος υπόσχεται να πάει — δεν πάει ποτέ. Παιδί νεκρό στο ΤΕΠ. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη.
Χρονολόγιο
Τι Αποφάσισε το Δικαστήριο
Η ιατροδικαστής δεν μπόρεσε να προσδιορίσει με ασφάλεια την αιτία θανάτου μετά θάνατον. Το δικαστήριο αυτό δεν το έκρινε αποσυνδετικό — και είχε δίκιο. Διότι αν η παιδίατρος είχε εξετάσει κλινικά το παιδί, η διάγνωση θα ήταν εφικτή. Η αδυναμία μεταθανάτιας διάγνωσης δεν αναιρεί ότι εν ζωή θα ήταν δυνατή.
Α. Τηλεφωνική διάγνωση χωρίς κλινική εξέταση. Από το 2015 ο οργανισμός του 3χρονου ήταν ήδη υπό φορτίο — πολλαπλές ιώσεις, κορτιζόνη, αντιβίωση. Στις 3:39 π.μ. η περιγραφή των γονέων ήταν ανησυχητική. Η παιδίατρος γνώριζε το ιστορικό από της γέννησης. Η κλινική εξέταση ήταν υποχρέωση — όχι επιλογή.
Β. Μη αξιολόγηση κυάνωσης. Στις 8:50 π.μ. η κυάνωση (μπλε χέρια) αναφέρθηκε ρητά. Η ίδια η παιδίατρος παραδέχθηκε στην απολογία της ότι αυτό είναι «καμπανάκι» για τους γιατρούς. Παρ’ όλα αυτά δεν έσπευσε.
Γ. Ψευδής υπόσχεση κατ’ οίκον επίσκεψης. Είπε «έρχομαι» — και δεν πήγε. Λόγω της υπόσχεσης αυτής, οι γονείς παρέμειναν στο σπίτι αναμένοντας, χάνοντας πολύτιμο χρόνο για νοσοκομειακή μεταφορά.
1. Η τηλεφωνική διάγνωση είναι επικίνδυνη και αντιδεοντολογική για παιδιατρικά περιστατικά. Τα παιδιά εμφανίζουν έντονες αντιρροπήσεις — όταν αρχίσουν να δείχνουν σημάδια εξασθένησης, ο οργανισμός έχει ήδη καταρρεύσει. Αυτό απαιτεί ιδιαίτερη επαγρύπνηση και κλινική εξέταση.
2. Ο οικογενειακός παιδίατρος φέρει αυξημένη ευθύνη. Η γνώση του πλήρους ιστορικού δημιουργεί ιδιαίτερη νομική υποχρέωση — όχι μόνο εμπιστοσύνη. Γνώριζε τις ιώσεις, τα φάρμακα, την ωχρότητα. Η εξατομικευμένη διάγνωση ήταν εφικτή.
3. Η αδυναμία μεταθανάτιας διάγνωσης δεν αίρει τον αιτιώδη σύνδεσμο. Αν η νόσος είχε παραμείνει αδιάγνωστη λόγω παράλειψης κλινικής εξέτασης, τότε η ίδια η παράλειψη είναι ο «ενεργός όρος» που οδήγησε στο θανατηφόρο αποτέλεσμα.
Αντιμετωπίζετε κατηγορία ιατρικής αμέλειας ή υποστήκατε βλάβη από ιατρικό λάθος; Επικοινωνήστε μαζί μας.
Το κεντρικό νομικό θέμα αυτής της απόφασης είναι η αντιμετώπιση της τηλεφωνικής διάγνωσης ως αυτοτελούς μορφής αμέλειας. Δεν είναι απλώς «δεν πήγε» — είναι ότι δεν έπρεπε ποτέ να διαγνώσει χωρίς εξέταση.
Ιδιαίτερα σημαντικό: το δικαστήριο αντιμετώπισε το επιχείρημα της υπεράσπισης ότι «η ιατροδικαστής δεν βρήκε βέβαιη αιτία θανάτου, άρα δεν αποδεικνύεται αιτιώδης σύνδεσμος». Η απάντηση είναι νομικά άρτια: η αδυναμία μεταθανάτιας διάγνωσης οφείλεται ακριβώς στο ότι το παιδί δεν εξετάστηκε εν ζωή. Η παράλειψη δεν μπορεί να δημιουργεί αποδεικτικό κενό υπέρ εκείνου που παρέλειψε.
Η υπόθεση αφορά επίσης μια κοινή αλλά επικίνδυνη πρακτική: η τηλεφωνική παιδιατρική. Το δικαστήριο δεν την απαγορεύει ως πρακτική — αλλά θέτει ρητά όρια: δεν μπορεί να υποκαταστήσει κλινική εξέταση σε σοβαρά ή επιδεινούμενα συμπτώματα.
Μιχαήλ Νταλαμπίρας · Δικηγόρος · Εξειδίκευση Ιατρικής Ευθύνης