Βαριατρικός Χειρουργός, Περιτονίτιδα και Θάνατος 24χρονου: 17 Ώρες Αδράνειας — ΑΠ 2025
24χρονος με νοσογόνο παχυσαρκία υποβάλλεται σε λαπαροσκοπική τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου — επιτυχής επέμβαση. Τις επόμενες ημέρες εμφανίζεται βακτηριακή περιτονίτιδα. Ο χειρουργός εκτιμά ότι πρόκειται για πνευμονική εμβολή και καθυστερεί να αποφασίσει. Ακόμα και αφού ο ασθενής μεταφέρθηκε σε σηπτική καταπληξία στη δική του κλινική, πέρασαν 17 ώρες πριν τη χειρουργική επέμβαση — πολύ αργά. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη 3 ετών.
Χρονολόγιο
Βασικά Σημεία
Η υπόθεση είναι σύνθετη γιατί η διαφορική διάγνωση μεταξύ πνευμονικής εμβολής και περιτονίτιδας ήταν πράγματι δύσκολη στα πρώτα στάδια — και το δικαστήριο το αναγνώρισε αυτό. Γι’ αυτό ο εφημερεύων χειρουργός στο Νοσοκομείο Καβάλας αθωώθηκε. Ωστόσο, τρία στοιχεία καθόρισαν την ενοχή του θεράποντος χειρουργού.
Στις 19 Μαΐου το πρωί, τα εργαστηριακά ευρήματα ήταν πλέον σαφή: λευκά αιμοσφαίρια σχεδόν τριπλάσια του ανώτατου ορίου, CRP 133 φορές πάνω από το φυσιολογικό. Ο εφημερεύων χειρουργός του νοσοκομείου Καβάλας τον ενημέρωσε ρητά ότι εκτιμά περιτονίτιδα. Ο θεράπων δεν ενήργησε.
Όταν ο ασθενής ήταν στο Νοσοκομείο Καβάλας με σαφείς ενδείξεις επιπλοκής μετεγχειρητικής, ο θεράπων χειρουργός επισκέφθηκε το νοσοκομείο βραδινές ώρες, συμφώνησε με τη διάγνωση για πνευμονική εμβολή και αποχώρησε. Δεν εξέτασε ο ίδιος το ενδεχόμενο περιτονίτιδας — παρόλο που ήταν αυτός που έκανε την επέμβαση.
Ο ασθενής έφτασε στο ιδιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης στις 21:00 σε βαρύτατη σηπτική καταπληξία. Η αξονική τομογραφία προγραμματίστηκε για το επόμενο πρωί. Η χειρουργική επέμβαση έγινε στις 13:50 της επόμενης. Δεν υπήρξε κανένας λόγος έξω από τη σφαίρα ευθύνης του που να δικαιολογεί αυτή την καθυστέρηση.
1. Ο θεράπων χειρουργός ευθύνεται και για το μετεγχειρητικό στάδιο. Η ευθύνη δεν τελειώνει με το τέλος της επέμβασης. Προεγχειρητικός έλεγχος, επέμβαση και μετεγχειρητική παρακολούθηση αποτελούν μία αδιαίρετη ολότητα που οργανώνεται και κατευθύνεται από τον ίδιο.
2. Η δυσκολία της διαφορικής διάγνωσης δεν αίρει την ευθύνη για αδράνεια. Το ότι τα δύο σενάρια (πνευμονική εμβολή vs περιτονίτιδα) ήταν αρχικά ανταγωνιστικά, δεν δικαιολογεί αδράνεια όταν οι δείκτες φλεγμονής ανεβαίνουν ραγδαία και άλλοι ιατροί εκφράζουν ρητά ανησυχία για περιτονίτιδα.
3. Επείγον περιστατικό δεν αντιμετωπίζεται ως ρουτίνα. Ασθενής σε σηπτική καταπληξία που εισάγεται στη ΜΕΘ δεν περιμένει αξονική τομογραφία το επόμενο πρωί — ακόμα κι αν χρειαστεί να γίνει νωρίς μετά τα μεσάνυχτα.
Αντιμετωπίζετε κατηγορία ιατρικής αμέλειας ή υποστήκατε βλάβη από ιατρικό λάθος; Επικοινωνήστε μαζί μας.
Αυτή η απόφαση θέτει σαφώς έναν κανόνα που είναι σημαντικός τόσο για ασθενείς όσο και για ιατρούς: η ευθύνη του χειρουργού για την έκβαση της επέμβασης εκτείνεται χρονικά και μετά το τέλος του χειρουργείου. Ο θεράπων χειρουργός δεν είναι απλώς «αυτός που έκανε τη λαπαροσκόπηση» — είναι ο επιστημονικός υπεύθυνος της συνολικής θεραπείας.
Σημαντική νομικά είναι και η αθώωση του εφημερεύοντος χειρουργού στο Νοσοκομείο: το δικαστήριο αναγνώρισε ότι η αρχική διαγνωστική δυσκολία ήταν πραγματική, και ότι η χορήγηση ηπαρίνης για πιθανή πνευμονική εμβολή ήταν εύλογη. Η ευθύνη εντοπίστηκε στον θεράποντα χειρουργό — όχι επειδή δεν διέγνωσε αμέσως, αλλά επειδή αγνόησε τα συσσωρευμένα στοιχεία και δεν ενήργησε έγκαιρα ακόμα και αφού τα είχε όλα μπροστά του.
Ιδιαίτερης σημασίας η διαπίστωση ότι η επέμβαση αυτή καθεαυτή δεν ήταν εσφαλμένη — ούτε αποδείχθηκε ότι η περιτονίτιδα οφειλόταν σε χειρουργικό λάθος. Ο θάνατος συνδέθηκε αιτιωδώς με την αδράνεια αντιμετώπισης της επιπλοκής, όχι με την επιπλοκή καθεαυτή.
Μιχαήλ Νταλαμπίρας · Δικηγόρος · Εξειδίκευση Ιατρικής Ευθύνης