Υπέρτονο NaCl 15% Αντί Ισότονου Ορού, Εγκεφαλικό Οίδημα και Θάνατος: Νοσηλεύτρια Καταδικάστηκε — Οι Ιατροί Αθωώθηκαν
Δύο φιάλες υπέρτονου χλωριούχου νατρίου 15% παρέμειναν στο χειρουργείο μετά επέμβαση εχινόκοκκου — αντί να επιστραφούν. Την επόμενη μέρα χρησιμοποιήθηκαν για ενδοκοιλιακές πλύσεις σε λαπαροσκοπική επέμβαση. Βαρεία υπερνατριαιμία, εγκεφαλικό οίδημα, θάνατος σε 3 ημέρες. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση: η νοσηλεύτρια κίνησης καταδικάστηκε. Οι δύο ιατροί αθωώθηκαν.
Χρονολόγιο
Ετικέτα: ερυθρό πλαίσιο
Ποιος Καταδικάστηκε — Ποιος Αθωώθηκε
1. Αρχή εμπιστοσύνης ιατρών: Ο ιατρός δικαιούται να εμπιστεύεται το νοσηλευτικό προσωπικό ως προς τα καθήκοντά του, εφόσον δεν έχει ενδείξεις ακαταλληλότητας. Η διαχείριση φαρμακευτικού υλικού χειρουργείου δεν είναι ιατρικό καθήκον — είναι αποκλειστικά νοσηλευτικό.
2. Ευθύνη νοσηλεύτριας κίνησης: Η νοσηλεύτρια κίνησης φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τον εφοδιασμό και τη διαχείριση φαρμακευτικών σκευασμάτων στο χειρουργείο — χωρίς ανάγκη υπόδειξης από ιατρό.
3. Η γνώση ισοδυναμεί με υποχρέωση: Νοσηλεύτρια που γνώριζε ότι ξένο επικίνδυνο υλικό βρισκόταν στο χειρουργείο και δεν το απομάκρυνε, ευθύνεται για τις συνέπειες — ακόμα κι αν τελικά τρίτος (τραυματιοφορέας) ήταν αυτός που το τοποθέτησε στον πύργο.
1η εξέταση (14:00): Na=142 mmol/L — φυσιολογικό. Κανείς δεν σκέφτηκε υπέρτονο.
2η εξέταση (αργότερα): Na=188 mmol/L — σοβαρή υπερνατριαιμία. Ακόμα δεν τέθηκε η σωστή διάγνωση.
3η εξέταση: Na=198 mmol/L. Η διάγνωση υπερνατριαιμίας τέθηκε στις 16:00 — ώρες μετά την ανάνηψη. Περιτοναϊκό υγρό: Na=226, πλευριτικό: Na=202 mmol/L. Το έλλειμμα νερού: 14 λίτρα.
Η αποκατάσταση έπρεπε να γίνει αργά — γρήγορη διόρθωση προκαλεί εγκεφαλικό οίδημα. Και παρά τη φειδωλή χορήγηση, το οίδημα δεν αποφεύχθηκε.
Αντιμετωπίζετε κατηγορία ιατρικής αμέλειας ή υποστήκατε βλάβη από ιατρικό λάθος; Επικοινωνήστε μαζί μας.
Αυτή είναι η μοναδική απόφαση της συλλογής όπου καταδικάζεται νοσηλεύτρια — όχι ιατρός — για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Και αυτό είναι δικαιολογημένο: η αμέλεια ήταν αποκλειστικά νοσηλευτική, η ευθύνη ήταν σαφώς ορισμένη, και η γνώση της επικινδυνότητας αναμφισβήτητη.
Η απόφαση θέτει ρητά τα όρια της αρχής εμπιστοσύνης: ο ιατρός δεν είναι «επόπτης» όλων των διαδικασιών του χειρουργείου. Υπάρχουν καθήκοντα που ανήκουν αποκλειστικά στο νοσηλευτικό προσωπικό — και για αυτά ευθύνεται αυτό, όχι ο χειρουργός.
Πρακτικό δίδαγμα: σε κάθε επέμβαση που χρησιμοποιείται υλικό «δανεικό» από άλλο τμήμα, η νοσηλεύτρια κίνησης φέρει την ευθύνη επιστροφής του. Αυτή δεν είναι γραφειοκρατική λεπτομέρεια — είναι ζήτημα ζωής.
Μιχαήλ Νταλαμπίρας · Δικηγόρος · Εξειδίκευση Ιατρικής Ευθύνης