Σάρκωμα Μήτρας — Ψευδής Διαβεβαίωση για Ιστολογική Εξέταση, Καθυστέρηση Θεραπείας 18 Μηνών — Πρωτοδικείο Αθηνών 2018

Σάρκωμα Μήτρας — Ο Γυναικολόγος Γνώριζε, η Ασθενής Έμαθε 18 Μήνες Αργότερα

Μετά από υστερεκτομή για φαινομενικό ινομύωμα, η ιστολογική εξέταση αποκαλύπτει ενδομητρικό στρωματικό σάρκωμα χαμηλής κακοήθειας. Ο γυναικολόγος γνωρίζει — ή οφείλει να γνωρίζει — αλλά λέει στην ασθενή «όλα φυσιολογικά». 18 μήνες αργότερα η ασθενής μαθαίνει τυχαία την αλήθεια, όταν η νόσος έχει ήδη επεκταθεί σε αγγεία, ουρητήρα και τράχηλο. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών καταδίκασε τους κληρονόμους του αποβιώσαντος γυναικολόγου σε €29.313. Η γνωστή ιδιωτική κλινική όπου έγινε η επέμβαση απαλλάχθηκε — με νομολογιακά σημαντική αιτιολογία.

Δικαστήριο
Πρωτοδικείο Αθηνών
Πολυμελές — 2018
Διάγνωση
Σάρκωμα Μήτρας
Χαμηλής κακοήθειας — στρωματικό
Καθυστέρηση
18 μήνες
Χωρίς καμία θεραπεία
Επιδικασθέν
€29.313
Κληρονόμοι γυναικολόγου
Κλινική
Απαλλαγή
Έλλειψη εσωτερικής συνάφειας
— ✦ —

Η Χρονολογία — Από το Ινομύωμα στο Σάρκωμα

  • Φεβρουάριος 2007 — Η ασθενής εμφανίζει συμπτώματα μητρορραγίας, τυμπανισμό και δυσφορία. Επισκέπτεται τον θεράποντα γυναικολόγο-μαιευτήρα της, που την παρακολουθεί από το 1991. Αμφίχειρη εξέταση — διάγνωση: ινομύωμα μήτρας. Σύσταση: ολική υστερεκτομή, εφόσον η ασθενής έχει ήδη τεκνοποιήσει.
  • 5 Μαρτίου 2007 — Υστερεκτομή σε ιδιωτική κλινική. Αφαιρείται επίσης η αριστερή ωοθήκη και σάλπιγγα που εμφανίζεται αιμορραγούσα. Τα αφαιρεθέντα όργανα αποστέλλονται αυθημερόν στο παθολογοανατομικό εργαστήριο της κλινικής για ιστολογική εξέταση.
  • Αρχές Απριλίου 2007 — Μετεγχειρητική επίσκεψη στο ιδιωτικό ιατρείο του γυναικολόγου. Ερωτώμενος ειδικά για την ιστολογική εξέταση, ο ιατρός απαντά ότι «όλα ήταν φυσιολογικά». Η ασθενής εφησυχάζει — δεν παραλαμβάνει τα αποτελέσματα, δεν υποβάλλεται σε καμία θεραπεία, δεν παραπέμπεται σε ογκολόγο.
  • Ιούνιος 2008 — Επανεμφάνιση συμπτωμάτων: υπέρταση, κοιλιακό άλγος. Επίσκεψη σε παθολόγο — διαπίστωση διάτασης νεφρού.
  • Σεπτέμβριος 2008 — Ο παθολόγος εντοπίζει στο υπερηχογράφημα ευμεγέθες μόρφωμα στην πύελο και πολύ διατεταμένο αριστερό νεφρό. Επικοινωνεί με το παθολογοανατομικό εργαστήριο της κλινικής. Η αλήθεια αποκαλύπτεται: ενδομητρικό στρωματικό σάρκωμα χαμηλής κακοήθειας.
  • 19 Σεπτεμβρίου 2008 — Η ασθενής παραλαμβάνει για πρώτη φορά την ιστολογική εξέταση — εκδοθείσα ήδη από τον Μάρτιο 2007. Το πόρισμα είναι σαφές: σάρκωμα που είχε διηθήσει σχεδόν ολόκληρο το μυομήτριο και το τοίχωμα της αριστερής σάλπιγγας.
  • 2 Οκτωβρίου 2008 — Διερευνητική λαπαροτομία. Ευρήματα: ευμεγέθης μάζα που έχει διηθήσει τμήμα του αριστερού ουρητήρα, την αριστερή έσω λαγόνιο αρτηρία και φλέβα, και το κολόβωμα του τραχήλου. Πολύωρη επέμβαση — αφαίρεση en block μαζί με τα διηθημένα αγγεία.
  • Μετεγχειρητικά — Πνευμονική εμβολή την 3η ημέρα, αντιμετωπίστηκε συντηρητικά. Εξιτήριο μετά από 12 ημέρες. Ακολούθησε εντατική χημειοθεραπεία. Μόνιμες συνέπειες: διαλείπουσα χωλότητα αριστερού ποδιού λόγω παράπλευρης κυκλοφορίας, συχνές πυελονεφρίτιδες λόγω παλινδρόμησης ούρων μετά την αφαίρεση τμήματος ουρητήρα.
— ✦ —

Δύο Αμέλειες — Μία Χωρίς Συνέπεια, Μία Καταστροφική

Το Δικαστήριο διέκρινε με ακρίβεια δύο αυτοτελείς αμέλειες του γυναικολόγου, και έδωσε σε κάθε μία χωριστή νομική μεταχείριση.

Η προεγχειρητική αμέλεια — χωρίς αιτιώδη σύνδεσμο. Ο γυναικολόγος υπέβαλε την ασθενή μόνο σε αμφίχειρη εξέταση, χωρίς υπερηχογράφημα, αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι αυτό συνιστά αμέλεια — η ιατρική πρακτική επιτάσσει απεικονιστικό έλεγχο για να αποκλειστεί το σάρκωμα όταν εντοπίζεται μόρφωμα. Ωστόσο, η αμέλεια αυτή δεν επέφερε δυσμενές αποτέλεσμα: ακόμη και αν είχε γίνει πλήρης απεικονιστικός έλεγχος, η χειρουργική επιλογή θα ήταν ακριβώς η ίδια — ολική υστερεκτομή. Προεγχειρητική ακτινοθεραπεία δεν θα ενδεικνυόταν. Η δεξιά ωοθήκη που δεν αφαιρέθηκε ορθά δεν αφαιρέθηκε, ενόψει της ηλικίας της ασθενούς (41 ετών), ώστε να αποφευχθεί η πρόωρη κλιμακτήριος — και ήταν υγιής.

Η μετεγχειρητική αμέλεια — ο πυρήνας της υπόθεσης. Εδώ εντοπίζεται η βαρύτατη παράβαση: ο γυναικολόγος γνώριζε — ή όφειλε να γνωρίζει — το αποτέλεσμα της ιστολογικής εξέτασης, το οποία αποκάλυπτε σάρκωμα που είχε διηθήσει σχεδόν ολόκληρο το μυομήτριο και το τοίχωμα της αριστερής σάλπιγγας. Παρά ταύτα, διαβεβαίωσε ψευδώς την ασθενή ότι «όλα ήταν φυσιολογικά», δεν της παρέδωσε την ιστολογική εξέταση, δεν την παρέπεμψε σε ογκολόγο και δεν της συνέστησε παρακολούθηση.

Τι Ήταν Υποχρεωμένος να Κάνει — και δεν Έκανε

Σύμφωνα με τους γενικά παραδεδεγμένους κανόνες της ιατρικής, ο θεράπων ιατρός όφειλε: (α) να ενημερώσει με ακρίβεια την ασθενή για τη νόσο από την οποία έπασχε, (β) να της παραδώσει την ιστολογική εξέταση, (γ) να την παραπέμψει άμεσα σε ογκολόγο για να αποφανθεί για την ενδεδειγμένη θεραπεία, και (δ) να ορίσει τακτικό πρόγραμμα παρακολούθησης.

Η παράλειψη όλων αυτών, σε συνδυασμό με την ψευδή διαβεβαίωση, είχε ως αποτέλεσμα η ασθενής να μείνει χωρίς οποιαδήποτε θεραπεία για 18 ολόκληρους μήνες — ακριβώς στο κρίσιμο παράθυρο μετά την επέμβαση. Κατά το διάστημα αυτό, η νόσος επεκτάθηκε σε αγγεία, ουρητήρα και τράχηλο.

— ✦ —
Αιτία
Μετεγχειρητική Αμέλεια
Ψευδής ενημέρωση, μη παραπομπή
Εναγόμενοι
Κληρονόμοι
Κατά μερίδα κληρονομικής μερίδας
Σύνολο
€29.313
Θετική ζημία + ηθική βλάβη
— ✦ —

Η Απαλλαγή της Κλινικής — Η Έννοια της Εσωτερικής Συνάφειας

Γιατί η Κλινική Απαλλάχθηκε — Σημαντική Νομολογιακή Κρίση

Η κλινική στηνοποία διενεργήθηκε η επέμβαση συνδεόταν με τον γυναικολόγο μέσω σχέσης ελεύθερης συνεργασίας. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι υπήρχε σχέση πρόστησης κατ’ άρθρο 922 ΑΚ — ο ιατρός χρησιμοποιούσε τις εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό και το προσωπικό της κλινικής, η οποία ωφελείτο από τη δραστηριότητα του για την προσέλκυση ασθενών.

Ωστόσο, η πρόστηση δεν αρκεί από μόνη της. Απαιτείται επιπλέον εσωτερική αιτιώδης σχέση μεταξύ της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς και της υπηρεσίας που ανατέθηκε. Η κρίσιμη ερώτηση είναι: η αδικοπραξία τελέστηκε κατά την εκτέλεση της ανατεθειμένης υπηρεσίας — ή έξω από αυτήν;

Η ζημιογόνος συμπεριφορά στην υπόθεση αυτή — η ψευδής διαβεβαίωση για την ιστολογική, η μη παραπομπή σε ογκολόγο, η παράλειψη θεραπείας — δεν έγινε μέσα στην κλινική κατά τη χειρουργική επέμβαση, αλλά αργότερα, στο ιδιωτικό ιατρείο του γυναικολόγου, κατά τη μετεγχειρητική επίσκεψη. Η επέμβαση είχε ήδη ολοκληρωθεί — και μαζί της η υπηρεσία που ανέθεσε η κλινική. Η κλινική δεν είχε ούτε σχέση ούτε ευθύνη για ό,τι συνέβαινε στο ιδιωτικό ιατρείο αφού η ασθενής έλαβε εξιτήριο.

Αποτέλεσμα: απουσία εσωτερικής συνάφειας — η αδικοπραξία θα μπορούσε να είχε υπάρξει χωρίς την πρόστηση, και η πρόστηση δεν αποτέλεσε αναγκαίο μέσο για την τέλεσή της. Η αγωγή κατά της κλινικής απορρίφθηκε.

Η Αρχή που Θέτει το Δικαστήριο

Η πρόστηση κατ’ άρθρο 922 ΑΚ δεν δημιουργεί γενική ευθύνη για κάθε πράξη του ιατρού. Ο προστήσας ευθύνεται μόνο για τη ζημία που ο προστηθείς προκάλεσε κατά την εκτέλεση της ανατεθειμένης υπηρεσίας. Όταν η βλάβη επέρχεται σε χρόνο και τόπο εκτός της ανατεθειμένης υπηρεσίας — ακόμη και αν ο ίδιος ιατρός εξακολουθεί να είναι ο θεράπων — η σχέση πρόστησης δεν εκτείνεται εκεί.

Πρακτικά: η κλινική δεν ευθύνεται για τη μετεγχειρητική παρακολούθηση που ο ιατρός άσκησε στο ιδιωτικό του ιατρείο — ακόμη και αν από εκεί πήγαζε η κυρία βλάβη.

— ✦ —
Νομικό Σχόλιο

Η απόφαση αυτή είναι σημαντική για δύο λόγους που αφορούν άμεσα κάθε υπόθεση μετεγχειρητικής αμέλειας.

Πρώτον, επιβεβαιώνει ότι η ψευδής ενημέρωση ασθενούς για αποτέλεσμα παθολογοανατομικής εξέτασης — ακόμη και αν η χειρουργική επέμβαση ήταν άρτια — συνιστά αυτοτελή ιατρική αμέλεια με αιτιώδη σύνδεσμο με τη ζημία. Το Δικαστήριο διέκρινε επιμελώς: η προεγχειρητική αμέλεια (μη απεικονιστικός έλεγχος) δεν επέφερε ζημία γιατί η χειρουργική επιλογή θα ήταν η ίδια. Αντίθετα, η μετεγχειρητική αμέλεια (ψευδής ενημέρωση, μη παραπομπή) συνδέεται άμεσα με την επέκταση της νόσου και τις επακόλουθες επεμβάσεις.

Δεύτερον, η κρίση για την εσωτερική συνάφεια έχει σημαντικές συνέπειες για τον σχεδιασμό στρατηγικής σε αγωγές κατά κλινικών. Δεν αρκεί να αποδειχθεί ότι ο ιατρός εργαζόταν σε κλινική και ότι υπήρχε σχέση πρόστησης — πρέπει η ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη να τοποθετείται χρονικά και τοπικά μέσα στην εκτελεσθείσα υπηρεσία. Όταν ο ιατρός βλάπτει τον ασθενή στο ιδιωτικό του ιατρείο μετά το εξιτήριο, η κλινική βρίσκεται εκτός του κύκλου ευθύνης. Αυτό έχει πρακτικές συνέπειες: η αγωγή πρέπει να στρέφεται κατά του ιατρού (ή των κληρονόμων του) και όχι κατά της κλινικής.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί η ιδιαιτερότητα της υπόθεσης: ο εναγόμενος ιατρός απεβίωσε κατά τη διάρκεια της δίκης, και η αγωγή συνεχίστηκε κατά των κληρονόμων του — συζύγου και τέκνων — οι οποίοι κλήθηκαν να απαντήσουν κατά αναλογική μερίδα. Η ευθύνη δεν αποσβέννυται με τον θάνατο του ιατρού.

Μιχαήλ Νταλαμπίρας · Δικηγόρος · Εξειδίκευση Ιατρικής Ευθύνης

Αντιμετωπίζετε κατηγορία ιατρικής αμέλειας ή υποστήκατε βλάβη από ιατρικό λάθος; Επικοινωνήστε μαζί μας.

Το παρόν άρθρο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Για εξατομικευμένη νομική καθοδήγηση επικοινωνήστε με το γραφείο μας.