Παθολογοανατόμος, Δύο Εσφαλμένες Ιστολογικές και Ολική Υστερεκτομή 32χρονης — ΑΠ 2017
32χρονη καθηγήτρια φυσικής αγωγής, άτεκνη, υποβάλλεται σε υστεροσκόπηση για πολυποειδές ενδομήτριο. Η παθολογοανατόμος εξετάζει τα ιστοτεμάχια και δύο φορές — το 2008 και το 2010 — δίνει εσφαλμένη διάγνωση. Ο γυναικολόγος εφησυχάζει. Η νόσος εξελίσσεται σε καρκίνο. Αποτέλεσμα: ολική υστερεκτομή μετά εξαρτημάτων, πυελική λεμφαδενεκτομή — χωρίς πλέον δυνατότητα τεκνοποίησης. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε καταδίκη 24 μηνών.
Οι Δύο Εσφαλμένες Διαγνώσεις
| Ημερομηνία | Διάγνωση Παθολογοανατόμου | Ορθή Διάγνωση |
|---|---|---|
| 24/11/2008 | «Σύνθετη υπερπλασία χωρίς ατυπία — χωρίς στοιχεία κακοήθειας» | «Σύνθετη υπερπλασία με ατυπία — θέση ύποπτη εκτροπής» |
| 01/11/2010 | «Ενδομητρικοί πολύποδες χωρίς στοιχεία κακοήθειας» | «Αδενοκαρκίνωμα ενδομητρίου (καρκίνος)» |
Και στις δύο περιπτώσεις η επανεξέταση του ίδιου υλικού από άλλη παθολογοανατόμο (διορισθείσα από τον Εισαγγελέα) κατέδειξε ευρήματα που δεν είχαν διαγνωστεί αρχικά. Η ορθή διάγνωση το 2008 θα είχε οδηγήσει σε εντελώς διαφορετική — και έγκαιρη — αντιμετώπιση.
Βασικά Σημεία
Ο γυναικολόγος βασίστηκε αποκλειστικά στις ιστολογικές εξετάσεις — που είναι η «αντικειμενική» εξέταση πάνω στην οποία θεμελιώνεται η θεραπευτική αντιμετώπιση. Εφυσύχασε, χορήγησε συντηρητική αγωγή μικρότερης δόσης, δεν έκανε συχνότερες υστεροσκοπήσεις. Αν η διάγνωση ήταν ορθή, η ασθενής θα ελάμβανε έγκαιρα την ενδεδειγμένη αγωγή και η νόσος δεν θα εξελισσόταν σε καρκίνο.
Ο γυναικολόγος κρίθηκε αθώος — ενήργησε σύμφωνα με τις ιστολογικές εξετάσεις που του δόθηκαν, οι οποίες αποτελούν την αντικειμενική βάση κάθε θεραπευτικής απόφασης. Η ευθύνη εντοπίστηκε αποκλειστικά στην παθολογοανατόμο που παρήγαγε τις εσφαλμένες διαγνώσεις.
Η διορισθείσα πραγματογνώμονας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει με βεβαιότητα αν τα πλακίδια που εξέτασε είναι τα ίδια που είχε εξετάσει η κατηγορουμένη. Ο ΑΠ έκρινε ότι αυτό είναι «υλικό γεγονός» — όχι ζήτημα επιστημονικής γνωμοδότησης. Το δικαστήριο της ουσίας ανελέγκτως δέχθηκε ότι επρόκειτο για το ίδιο υλικό.
1. Η ιστολογική εξέταση είναι η «αντικειμενική» βάση κάθε θεραπείας. Ο γυναικολόγος δεν ευθύνεται αν βασίστηκε σε εσφαλμένη ιστολογική — η ευθύνη βαρύνει τον παθολογοανατόμο που την παρήγαγε.
2. Η παθολογοανατόμος έχει αυτοτελή ευθύνη για κάθε ιστολογική εξέταση. Η «εγγυητική θέση» απέναντι στη ζωή και υγεία του ασθενούς δεν αφορά μόνο τον θεράποντα — αφορά και κάθε ιατρό που αναλαμβάνει μέρος της διαγνωστικής αλυσίδας.
3. Η απώλεια τεκνοποίησης αποτελεί «βλάβη της υγείας» κατά το άρθρο 314 ΠΚ. Η χειρουργική αφαίρεση μήτρας και ωοθηκών σε 32χρονη άτεκνη γυναίκα συνιστά σοβαρή σωματική βλάβη — ανεξαρτήτως του ότι η επέμβαση ήταν ιατρικά αναγκαία.
Αντιμετωπίζετε κατηγορία ιατρικής αμέλειας ή υποστήκατε βλάβη από ιατρικό λάθος; Επικοινωνήστε μαζί μας.
Η απόφαση αυτή είναι σημαντική γιατί αναδεικνύει μια διάσταση της ιατρικής ευθύνης που συχνά παραβλέπεται: την ευθύνη του εργαστηριακού ιατρού — αυτού που δεν βλέπει ποτέ τον ασθενή, αλλά η διάγνωσή του καθορίζει ολόκληρη τη θεραπευτική πορεία.
Ο αιτιώδης σύνδεσμος εδώ είναι έμμεσος αλλά αδιαμφισβήτητος: εσφαλμένη ιστολογική → εφησυχασμός γυναικολόγου → συντηρητική αγωγή → εξέλιξη νόσου → καρκίνος → υστερεκτομή. Κάθε κρίκος της αλυσίδας απορρέει από τον πρώτο. Και ο ΑΠ αυτό το επιβεβαίωσε.
Ιδιαίτερης σημασίας και η αθώωση του γυναικολόγου: ο θεράπων ιατρός που εμπιστεύεται ορθά την ιστολογική εξέταση και βασίζει τις αποφάσεις του σε αυτήν δεν ευθύνεται για τα αποτελέσματα μιας εσφαλμένης διάγνωσης άλλου ιατρού.
Μιχαήλ Νταλαμπίρας · Δικηγόρος · Εξειδίκευση Ιατρικής Ευθύνης