Διαβητικός με Άλγος Κάτω Άκρου Αποπέμπεται από ΤΕΠ ως «Οσφυοϊσχυαλγία» — Θρόμβωση Μηριαίας, Γάγγραινα, Θάνατος
Διαβητικός ασθενής 70 ετών με βαρύ ιατρικό ιστορικό — κολπική μαρμαρυγή, εγκεφαλικό, ημιπληγία, στεφανιαία νόσος — προσέρχεται στο ΤΕΠ με εντονότατο άλγος δεξιού κάτω άκρου. Οι ιατροί του τμήματος έχουν πρόσβαση στο ιατρικό του ιστορικό από προηγούμενη εισαγωγή στο ίδιο νοσοκομείο. Αντί για αγγειολογική εκτίμηση, αποδίδουν το άλγος σε οσφυοϊσχυαλγία, αρνούνται συμπληρωματικές εξετάσεις και τον αποπέμπουν. Πέντε ημέρες αργότερα: θρόμβωση μηριαίας αρτηρίας, γάγγραινα, ακρωτηριασμός δεξιού κάτω άκρου, σηψαιμία, θάνατος. Το δικαστήριο επιδίκασε στον γιο €20.381,51.
Η αξίωση αποζημίωσης για έξοδα κηδείας δεν ασκείται βάσει κληρονομικού δικαιώματος και δεν επιμερίζεται κατά κληρονομικές μερίδες. Τη δικαιούται αυτός που πράγματι τα κατέβαλε — έστω και αν αυτός είναι μόνο ένας από τους κληρονόμους. Επαρκεί η απόδειξη της καταβολής.
1. Σε ασθενή με γνωστά κυκλοφοριακά προβλήματα, το οξύ άλγος κάτω άκρου πρέπει να τεκμαίρεται αγγειακής αιτιολογίας μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Ο ιατρός ΤΕΠ που έχει πρόσβαση στο ιστορικό οφείλει να αξιολογεί τα νέα συμπτώματα βάσει του γνωστού ιστορικού — όχι να ξεκινά τη διάγνωση αγνοώντας το. Η διάγνωση «οσφυοϊσχυαλγία» σε ασθενή χωρίς ποτέ ορθοπεδικό ιστορικό αποτελεί μη δικαιολογήσιμη εκτίμηση.
2. Η άρνηση εισαγωγής και συμπληρωματικών εξετάσεων σε βαρύ ιστορικό αποτελεί αυτοτελή παράβαση ιατρικής επιμέλειας. Ακόμα και αν η αρχική διάγνωση ήταν αβέβαιη, η σοβαρότητα του ιστορικού και η έντaση του συμπτώματος επέβαλλαν εισαγωγή για παρακολούθηση ή έστω εκτεταμένο εργαστηριακό έλεγχο πριν από την αποπομπή. Η οικονομία πόρων δεν αποτελεί νόμιμο λόγο αποπομπής επικίνδυνου ασθενούς.
3. Η ευθύνη ΝΠΙΔ νοσοκομείου για ιατρική αμέλεια προστηθέντων ιατρών είναι αντικειμενική — δεν απαιτείται απόδειξη ιδίου πταίσματος του νοσοκομείου. Αρκεί η παράνομη πράξη του ιατρού να έγινε κατά την εκτέλεση της ανατεθείσας υπηρεσίας. Η ευθύνη του προστήσαντος δεν αίρεται ούτε αν ο ιατρός ενήργησε κατά παράβαση εσωτερικών πρωτοκόλλων.
Αντιμετωπίζετε κατηγορία ιατρικής αμέλειας ή υποστήκατε βλάβη από ιατρικό λάθος; Επικοινωνήστε μαζί μας.
Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει ένα από τα πιο κλασικά — και πιο επικίνδυνα — σενάρια ιατρικής αμέλειας σε τμήμα επειγόντων: την αποπομπή ασθενούς υψηλού κινδύνου με διάγνωση «ρουτίνας», χωρίς αξιολόγηση του ιατρικού ιστορικού.
Το κρίσιμο στοιχείο δεν ήταν μόνο η εσφαλμένη διάγνωση — ήταν η αδικαιολόγητη εσφαλμένη διάγνωση. Ο ασθενής δεν είχε ποτέ ορθοπεδικά προβλήματα. Το ίδιο νοσοκομείο είχε αρχεία από προηγούμενη νοσηλεία με πλήρη τεκμηρίωση κυκλοφοριακών προβλημάτων. Τα δεδομένα ήταν διαθέσιμα — απλώς αγνοήθηκαν. Αυτό το στοιχείο είναι καθοριστικό: δεν πρόκειται για λεπτή επιστημονική αμφισβήτηση, αλλά για αγνόηση ορατών και διαθέσιμων πληροφοριών.
Από νομική άποψη, η απόφαση επιβεβαιώνει ότι η ευθύνη ΝΠΙΔ νοσοκομείου βάσει άρθρου 922 ΑΚ είναι πρακτικά εξίσου αποτελεσματική με την αντικειμενική ευθύνη δημόσιων νοσοκομείων βάσει άρθρου 105 ΕισΝΑΚ: ο ενάγων δεν χρειάζεται να αποδείξει ιδία υπαιτιότητα του νοσοκομείου, αλλά μόνο την αμέλεια του ιατρού ως προστηθέντος και τον αιτιώδη σύνδεσμο με τη ζημία.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το ποσό της ψυχικής οδύνης (€20.000) ήταν χαμηλότερο από το αιτούμενο (€60.000). Το δικαστήριο έλαβε υπόψη την οικονομική και κοινωνική κατάσταση των μερών, τον βαθμό υπαιτιότητας και την έκταση της ζημίας για την εκτίμηση του «εύλογου» ποσού.
Μιχαήλ Νταλαμπίρας · Δικηγόρος · Εξειδίκευση Ιατρικής Ευθύνης