Σκωληκοειδεκτομή, Επαναλαμβανόμενες Συμφύσεις και 13 Χειρουργεία: Αγωγή Ασθενούς Απορρίφθηκε — Ο Χειρουργός Ενήργησε Lege Artis
23χρονος με οξεία σκωληκοειδίτιδα. Τέσσερις επεμβάσεις στην Ελλάδα και εννέα στη Γερμανία. Ο ασθενής ισχυρίστηκε ότι ο δεύτερος χειρουργός έσφαλε παραλείποντας να αφαιρέσει το κολόβωμα της σκωληκοειδούς. Ο ασθενής άσκησε αναίρεση κατά της απορριπτικής απόφασης. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση: ο χειρουργός ενήργησε σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, οι συμφύσεις είναι γνωστή και αναπόφευκτη επιπλοκή.
Ιστορικό — 13 Επεμβάσεις
Ο Ισχυρισμός Αμέλειας και η Κρίση
Ο ΑΠ επικύρωσε τη θεμελιώδη αρχή: ο ιατρός δεν ευθύνεται επειδή απέτυχε να θεραπεύσει τον ασθενή — ευθύνεται μόνο αν παρέβη τους κοινώς αναγνωρισμένους κανόνες της ιατρικής επιστήμης.
Εδώ: ο χειρουργός διέγνωσε σωστά, εφάρμοσε μία από τις επιστημονικά αποδεκτές μεθόδους θεραπείας, και η επιλογή του αυτή απέτυχε. Αυτό δεν συνιστά αμέλεια.
Επιπλέον: οι συμφύσεις μετά σκωληκοειδεκτομή είναι γνωστή και αναπόφευκτη επιπλοκή — το ποσοστό υποτροπής μετά από πολλαπλές επεμβάσεις φτάνει το 81% στα πρώτα 10 χρόνια. Δεν υπήρχε το 1991 καμία μέθοδος αποτροπής τους.
Η πρώτη πραγματογνωμοσύνη (χειρουργός): ο εναγόμενος ενήργησε lege artis — το κολόβωμα δεν ήταν φλεγμονώδες, η μη αφαίρεσή του ήταν ιατρικά ενδεδειγμένη.
Μάρτυρας Γερμανού νοσοκομείου: υποστήριξε ότι η αφαίρεση κολοβώματος ήταν ιατρικώς επιβεβλημένη — αλλά παραδέχτηκε ότι δεν γνώριζε λεπτομέρειες των ελληνικών επεμβάσεων.
Δεύτερη πραγματογνωμοσύνη (τριμελής επιτροπή): επιβεβαίωσε την πρώτη και πρόσθεσε στοιχεία από διεθνή βιβλιογραφία για τα ποσοστά υποτροπής συμφύσεων. Πόρισμα: «ο χειρουργός έκανε το καλύτερο δυνατόν από επιστημονικής άποψης».
Ένα μέλος του ΑΠ διαφώνησε και ψήφισε για αναίρεση: η απόφαση του Εφετείου, κατά τη γνώμη της, περιείχε ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες — ιδίως ως προς το αν το κολόβωμα ήταν ή δεν ήταν φλεγμονώδες κατά τον χρόνο της επέμβασης.
Η μειοψηφία επεσήμανε επίσης πολλά τυπογραφικά/μεταγραφικά λάθη ιατρικών όρων στο κείμενο της απόφασης που καθιστούσαν το περιεχόμενό της δυσνόητο.
Αντιμετωπίζετε κατηγορία ιατρικής αμέλειας ή υποστήκατε βλάβη από ιατρικό λάθος; Επικοινωνήστε μαζί μας.
Αυτή η απόφαση είναι από τις σπάνιες της συλλογής όπου ο χειρουργός απαλλάσσεται πλήρως — παρά τη σοβαρή βλάβη που υπέστη ο ασθενής. Και αυτό δεν είναι άδικο.
Η βασική αρχή που επιβεβαιώνεται: η ιατρική δεν είναι αποτέλεσμα — είναι διαδικασία. Ο χειρουργός δεν εγγυάται ίαση, εγγυάται ορθή τήρηση της ιατρικής τέχνης. Εδώ ο γιατρός κάλεσε συμβούλιο, ενημέρωσε για τον κίνδυνο υποτροπής, ενήργησε με τις μεθόδους που η επιστήμη του 1991 γνώριζε — και η νόσος επέμεινε.
Κρίσιμο για κάθε δικηγόρο που χειρίζεται υποθέσεις ιατρικής ευθύνη: πριν καταθέσουν αγωγή, πρέπει να διακρίνουν αν η βλάβη οφείλεται σε ιατρικό σφάλμα ή σε φυσική εξέλιξη της νόσου που ο ιατρός δεν μπορεί να ελέγξει. Εδώ ήταν το δεύτερο — και ο ΑΠ το αναγνώρισε.
Μιχαήλ Νταλαμπίρας · Δικηγόρος · Εξειδίκευση Ιατρικής Ευθύνης