Γυναίκα που είχε υποβληθεί σε ριζική μαστεκτομή λόγω καρκίνου αποφασίζει, δύο χρόνια αργότερα, να αποκαταστήσει το στήθος της. Ο πλαστικός χειρουργός της διαβεβαιώνει ότι μετά από δύο επεμβάσεις το αποτέλεσμα θα είναι «πάρα πολύ καλό». Η δεύτερη επέμβαση αποτυγχάνει παταγωδώς: ο δεξιός μαστός παραμορφώνεται σε σχήμα «φουσκωμένης μπάλας», τοποθετημένος σε εντελώς λάθος θέση, αδύνατον να καλυφθεί ακόμη και με στηθόδεσμο. Ο χειρουργός ζητεί τρίτη επέμβαση — η ασθενής αρνείται. Το Πρωτοδικείο Αθηνών επιδικάζει €30.000 και απορρίπτει την ένσταση συνυπαιτιότητας: η άρνηση ήταν εύλογη.
Νομολογία
23χρονος φοιτητής του ΕΜΠ υποβάλλεται σε λαπαροσκοπική γαστρεκτομή για απώλεια βάρους. Κατά τη δεύτερη επέμβαση ο εξειδικευμένος χειρουργός προκαλεί οπή διαμέτρου 1,5 εκ. στο εναπομείναν στομάχι — και αποκρύπτει το γεγονός στο πρακτικό χειρουργείου. Τα γαστρικά υγρά εκρέουν επί ημέρες. Ο ασθενής αναπτύσσει σύνδρομο ARDS και, λόγω καθυστερημένης αναγνώρισης των συμπτωμάτων, υφίσταται βαριά υποξαιμία που οδηγεί σε μόνιμη σπαστική τετραπληγία και έκπτωση ανώτερων νοητικών λειτουργιών. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών επιδικάζει €659.512 εφάπαξ και €3.000 μηνιαίως για τριετία — από τις υψηλότερες αποζημιώσεις στην ελληνική νομολογία ιατρικής αμέλειας.
62χρονη υποβάλλεται σε συνδυαστικές αισθητικές επεμβάσεις προσώπου και σώματος. Ο πλαστικός χειρουργός της διαβεβαιώνει ότι οι επεμβάσεις έχουν «απόλυτο ποσοστό επιτυχίας», δεν της αναφέρει τους κινδύνους της συνδυαστικής διενέργειας και κατά τη βλεφαροπλαστική αφαιρεί περισσότερο δέρμα από το ενδεδειγμένο. Αποτέλεσμα: εκτρόπιο, λαγόφθαλμος, στιγκτή κερατίτιδα και δύο αποκαταστατικές επεμβάσεις σε άλλο ιατρό. Το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης επιδικάζει €35.412 και κρίνει άκυρη την ασφαλιστική ρήτρα που εξαιρούσε τις αισθητικές επεμβάσεις από την κάλυψη.
Μετά από υστερεκτομή για φαινομενικό ινομύωμα, η ιστολογική εξέταση αποκαλύπτει ενδομητρικό στρωματικό σάρκωμα χαμηλής κακοήθειας. Ο γυναικολόγος γνωρίζει — ή οφείλει να γνωρίζει — αλλά λέει στην ασθενή «όλα φυσιολογικά». 18 μήνες αργότερα η ασθενής μαθαίνει τυχαία την αλήθεια, όταν η νόσος έχει ήδη επεκταθεί σε αγγεία, ουρητήρα και τράχηλο. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών καταδίκασε τους κληρονόμους του αποβιώσαντος γυναικολόγου σε €29.313. Η γνωστή ιδιωτική κλινική όπου έγινε η επέμβαση απαλλάχθηκε — με νομολογιακά σημαντική αιτιολογία.
29χρονη γυναίκα εισάγεται σε ιδιωτική κλινική για φυσιολογικό τοκετό. Ο αναισθησιολόγος που καλείται για επισκληρίδιο αναισθησία εισάγει τη βελόνα στο λάθος μεσοσπονδύλιο διάστημα, δεν χορηγεί δοκιμαστική δόση και αγνοεί τα έντονα παράπονα της ασθενούς. Αποτέλεσμα: τα αναισθητικά φάρμακα εγχέονται στον υπαραχνοειδή χώρο, προκαλώντας φλεγμονή της αραχνοειδούς μήνιγγας. Η λεχώνα αναπτύσσει διάχυτη αραχνοειδίτιδα με μόνιμη παραπάρεση, ορθοκυστικές διαταραχές και μόνιμη απώλεια αισθητικότητας — κατάσταση ανίατη και μη αναστρέψιμη. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Κοζάνης επιδικάζει συνολικά €170.000, αναγνωρίζοντας χωριστά την αξίωση αναπηρίας του άρθρου 931 ΑΚ.
Γυναίκα 47 ετών υποβάλλεται σε κοιλιακή υστερεκτομή σε δημόσιο νοσοκομείο. Η επέμβαση εκτιμάται ως επιτυχής. Τις επόμενες πέντε ημέρες ο αιματοκρίτης της πέφτει σταδιακά, εμφανίζει πόνο, ωχρότητα και αδυναμία κίνησης — κανείς δεν κάνει υπερηχογράφημα. Ο χειρουργός έχει φύγει παράτυπα σε επιστημονικό συνέδριο στο Λονδίνο χωρίς να ενημερώσει την ασθενή. Οι εφημερεύοντες εφησυχάζουν. Την έκτη ημέρα η ασθενής πεθαίνει από ενδοκοιλιακή αιμορραγία. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών καταδικάζει και τους τρεις ιατρούς για ανθρωποκτονία από αμέλεια.
Ζευγάρι εγκύου λαμβάνει εσφαλμένα αρνητικά αποτελέσματα από γενετικό εργαστήριο για κυστική ίνωση — παρόλο που και οι δύο γονείς είναι φορείς της νόσου και η συχνότερη μετάλλαξη στον ελληνικό πληθυσμό θα έπρεπε να ανιχνευθεί. Βασισμένοι στη λανθασμένη διάγνωση, δεν προχωρούν σε ευγονική διακοπή κύησης — νόμιμη εκείνη τη στιγμή. Γεννιέται τέκνο με βαριά και ανίατη νόσο. Το Εφετείο Πειραιώς αναγνωρίζει €230.000 σε κάθε γονέα για παράνομη προσβολή της προσωπικότητάς τους — μία από τις πρώτες ελληνικές αποφάσεις για υπόθεση τύπου «wrongful birth».
40χρονη μητέρα υποβάλλεται σε προγραμματισμένη καισαρική τομή σε ιδιωτική μαιευτική κλινική. Ο αναισθησιολόγος επιλέγει γενική αναισθησία, αποτυγχάνει στη διασωλήνωση τρεις φορές, δεν αφυπνίζει την ασθενή και προχωρά με λαρυγγική μάσκα. Μετά το χειρουργείο η ασθενής εμφανίζει δύσπνοια, υποξαιμία και ταχυκαρδία. Ο αναισθησιολόγος για τρεις ώρες παραμένει στην κλινική που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το περιστατικό, αντί να οργανώσει άμεση διακομιδή. Αποτέλεσμα: μόνιμη ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια, φυτική κατάσταση και τελικά θάνατος έξι χρόνια αργότερα. Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας επικυρώνει την αμέλεια και επιδικάζει €304.000 συνολικά.
Γυναίκα με ιστορικό καρκίνου αριστερού μαστού και χειρουργική επέμβαση μερικής μαστεκτομής υποβάλλεται ένα χρόνο αργότερα σε μαστογραφία ελέγχου. Η γνωμάτευση καταλήγει σαφώς σε «εξέταση χωρίς ευρήματα κακοήθειας» — αλλά στο τέλος παρέμεινε εκ παραδρομής μια προδιατυπωμένη φράση που ανέφερε απουσία «αξιόλογης μεταβολής». Η ασθενής ισχυρίζεται ότι η φράση αυτή της δημιούργησε εντύπωση υποτροπής και ζητεί €100.000 για ηθική βλάβη. Το Εφετείο Πειραιώς απορρίπτει την αγωγή: δεν αποδείχθηκε αμέλεια του ακτινολόγου, ούτε αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της φράσης και της επικαλούμενης ψυχικής βλάβης.
53χρονος ασθενής με κλειστοφοβία υποβάλλεται σε μαγνητική τομογραφία οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης υπό ελαφρά αναισθησία σε ιδιωτικό διαγνωστικό εργαστήριο. Το εργαστήριο δεν διαθέτει μόνιτορ παρακολούθησης ζωτικών λειτουργιών, εξοπλισμό αναζωογόνησης ή απινιδωτή. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης ο ασθενής εμφανίζει διαταραχή ζωτικών λειτουργιών που εντοπίζεται αργά — όχι από τους ιατρούς, αλλά από τη χειρίστρια του μηχανήματος. Ο αναισθησιολόγος δεν εφαρμόζει σωστή καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση. Ο ασθενής αποβιώνει. Το Εφετείο Λάρισας επικυρώνει την αμέλεια του αναισθησιολόγου και την υποχρέωση της ασφαλιστικής εταιρίας να καταβάλει €27.000.