Βρέφος 2,5 μηνών με συγγενή καταρράκτη αριστερού οφθαλμού. Ο χειρουργός οφθαλμίατρος επιλέγει τοποθέτηση ενδοφακού — μέθοδο αμφιλεγόμενη για βρέφη κάτω των επτά μηνών κατά το έτος 2006, με ενδοφακό μη πιστοποιημένο για αυτή την ηλικιακή ομάδα. Τέσσερα χρόνια μετά, τα άκρα του ενδοφακού παρεκτοπίζονται μέσα στο υαλοειδές. Αποτέλεσμα: ολική μόνιμη τύφλωση αριστερού οφθαλμού. Το Εφετείο Θεσσαλονίκης αναιρεί την πρωτόδικη αθωωτική κρίση και επιδικάζει €124.503 εις ολόκληρον κατά ιατρού και κλινικής.
Νομολογία
32χρονη καθηγήτρια φυσικής αγωγής, άτεκνη, υποβάλλεται σε υστεροσκόπηση για πολυποειδές ενδομήτριο. Η παθολογοανατόμος εξετάζει τα ιστοτεμάχια και δύο φορές — το 2008 και το 2010 — δίνει εσφαλμένη διάγνωση. Ο γυναικολόγος εφησυχάζει. Η νόσος εξελίσσεται σε καρκίνο. Αποτέλεσμα: ολική υστερεκτομή μετά εξαρτημάτων, πυελική λεμφαδενεκτομή — χωρίς πλέον δυνατότητα τεκνοποίησης. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε καταδίκη 24 μηνών.
28χρονη με γνωστή από γεννήσεως συγγενή δίπτυχη αορτική βαλβίδα μένει έγκυος. Ο θεράπων καρδιολόγος που την παρακολουθεί από το 2002 γνωρίζει την πάθηση. Στο τρίτο τρίμηνο η διαβάθμιση πίεσης φτάνει στα 89 mmHG — σοβαρή επιδείνωση. Ο καρδιολόγος παραμένει καθησυχαστικός και δεν παρευρίσκεται στον τοκετό. Θάνατος λεχωίδας. Τρεις ιατροί και ιδιωτική κλινική καταδικάζονται. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση του καρδιολόγου και επικύρωσε αποζημιώσεις συνολικά €335.000.
Ζευγάρι με γνωστή φορέα μεσογειακής αναιμίας τη σύζυγο υποβάλλεται σε εξωσωματική γονιμοποίηση. Πριν ξεκινήσουν, ο σύζυγος υποβάλλεται σε ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης. Ο βιοπαθολόγος μετρά HbA2=2,2% — «εντός φυσιολογικών». Η αληθής τιμή ήταν 3,4–3,5%, εκτός φυσιολογικών. Ο ίδιος παραλείπει να επισημάνει τον δείκτη MCH που ήταν σαφώς εκτός ορίων. Το ζευγάρι τεκνοποιεί — η κόρη γεννιέται με ομόζυγη β-μεσογειακή αναιμία, αναπηρία 67% εφόρου ζωής. Το Εφετείο Αθηνών καταδικάζει τον βιοπαθολόγο σε €35.000 σε κάθε γονέα για προσβολή του δικαιώματος οικογενειακού προγραμματισμού.
33χρονος με παραορτικό καρκινικό όγκο — ανάγκη επέμβασης εξ ορχεκτομής 16 χρόνια πριν. Επιφανής χειρουργός αναλαμβάνει χωρίς αγγειοχειρουργό. Διεγχειρητικά: η αορτή αποδεικνύεται «σαθρή». Επιλέγει απλή συρραφή αντί μοσχεύματος. Λίγα λεπτά μετά: ρήξη αορτής, καρδιακή ανακοπή, υποξική εγκεφαλική βλάβη. Αποτέλεσμα: σπαστική τετραπληγία, αναπηρία 85% εφόρου ζωής. Ο ΑΠ επικύρωσε €150.000 ηθική βλάβη + €100.000 κατ’ αρθρ. 931 ΑΚ.
Παιδίατρος οικογένειας επί τριετίας. Ξημερώματα 12 Νοεμβρίου 2015: κλήση γονέων για 3χρονο με οξύ κοιλιακό άλγος, εμετούς, τρέμει. Τηλεφωνική «διάγνωση» γαστρεντερίτιδας — Depon και τσάι. Δεύτερη κλήση 5 ώρες αργότερα: κυάνωση (μπλε χέρια). Παιδίατρος υπόσχεται να πάει — δεν πάει ποτέ. Παιδί νεκρό στο ΤΕΠ. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη.
49χρονη φαρμακοποιός υποβάλλεται επιτυχώς σε δισκεκτομή αυχένα. Μετεγχειρητικά εμφανίζεται σταδιακή δύσπνοια — ο σύζυγός της ειδοποιεί τις νοσηλεύτριες βάρδιας επανειλημμένα. Τον καθησυχάζουν, δεν πάνε ποτέ στον θάλαμο, δεν ειδοποιούν ιατρό. Αιμάτωμα αποφράσσει σταδιακά την αεροφόρο οδό. Ασθενής χάνει τις αισθήσεις — υποξαιμική εγκεφαλοπάθεια, φυτική κατάσταση, αναπηρία 95% εφόρου ζωής. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση νοσηλευτριών και κλινικής και επικύρωσε €400.000 ηθική βλάβη.
24χρονος με νοσογόνο παχυσαρκία υποβάλλεται σε λαπαροσκοπική τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου — επιτυχής επέμβαση. Τις επόμενες ημέρες εμφανίζεται βακτηριακή περιτονίτιδα. Ο χειρουργός εκτιμά ότι πρόκειται για πνευμονική εμβολή και καθυστερεί να αποφασίσει. Ακόμα και αφού ο ασθενής μεταφέρθηκε σε σηπτική καταπληξία στη δική του κλινική, πέρασαν 17 ώρες πριν τη χειρουργική επέμβαση — πολύ αργά. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε την καταδίκη 3 ετών.
Επίκουρος Καθηγητής Χειρουργικής ΑΠΘ με εμπειρία ~20.000 επεμβάσεων. Λαπαροσκοπική αποκατάσταση ομφαλοκήλης σε 47χρονο. Διεγχειρητικά: διπλή τρώση λεπτού εντέρου — εντοπίζει μόνο τη μία. Μετεγχειρητικά: εργαστηριακά ευρήματα υποδηλώνουν σήψη — τα αποδίδει σε «αναμενόμενη μετεγχειρητική πορεία». Αξονική μόλις την 3η ημέρα — εικόνα ρήξης κοίλου οργάνου, αλλά ενημερώνει τη σύζυγο «ήταν καθαρή». Αποτέλεσμα: σήψη, πολυοργανική ανεπάρκεια, 64 ημέρες ΜΕΘ, τετραπάρεση 88% εφόρου ζωής. Ο ΑΠ απέρριψε την αναίρεση και επικύρωσε καταδίκη 18 μηνών.
72χρονη με πολύπλοκο ιατρικό ιστορικό υποβάλλεται σε λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Διεγχειρητικά προκαλείται τρώση λεπτού εντέρου που δεν γίνεται αντιληπτή. Από την πρώτη κιόλας μετεγχειρητική ημέρα τα εργαστηριακά ευρήματα παραπέμπουν σε λοίμωξη — οι χειρουργοί τα αξιολογούν ως «αναμενόμενα». Περνούν 37 ώρες πριν γίνει η επείγουσα επέμβαση. Θάνατος. Το Εφετείο αθωώνει — ο ΑΠ αναιρεί την αθώωση λόγω ελλιπούς αιτιολογίας και παραπέμπει για νέα δίκη.