37χρονος με νοητική υστέρηση και ψύχωση νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική. Τον Νοέμβριο 2012 η θεράπουσα ψυχίατρος αυξάνει σημαντικά τη δοσολογία αντιψυχωσικού φαρμάκου — χωρίς να δώσει εντολή επίβλεψης του ασθενούς κατά τη σίτιση, παρά το γνωστό κίνδυνο δυσκαταποσίας. Στις 15 Δεκεμβρίου 2012, ο ασθενής τρώει μόνος στο δωμάτιό του, πνίγεται από εισρόφηση τροφής και πεθαίνει. Η ψυχίατρος αθωώθηκε ποινικά — αλλά το Εφετείο Λάρισας 2025 κρίνει ότι αστική ευθύνη υπάρχει ανεξάρτητα: €40.000 στη μητέρα, €45.000 σε κάθε αδελφό.
Νομολογία
Ασθενής υποβάλλεται σε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς για στένωση μιτροειδούς βαλβίδας και ανεπάρκεια αορτής. Η μετεγχειρητική πορεία είναι άριστη. Εξέρχεται με τριπλές αρνητικές καλλιέργειες αίματος. Τρεις μήνες αργότερα — διάστημα κατά το οποίο έχει αναλάβει βαριές σωματικές εργασίες — εμφανίζεται μόλυνση από σταφυλόκοκκο, υποβάλλεται σε νέα επέμβαση και πεθαίνει. Η οικογένεια αποδίδει ευθύνη στον καρδιοχειρουργό. Το Πρωτοδικείο Αθηνών απορρίπτει: ο χειρουργός ενήργησε lege artis σε κάθε στάδιο και δεν αποδείχθηκε αιτιώδης σύνδεσμος.
33χρονη μητέρα δύο παιδιών επισκέπτεται ιατρό γενικής ιατρικής που εμφανίζεται ως πλαστικός χειρουργός — χωρίς να κατέχει ποτέ την ειδικότητα — για επέμβαση ανόρθωσης μαστού. Τέσσερις μέρες μετά εμφανίζεται μόλυνση. Αντί άμεσης αφαίρεσης των προσθέσεων σιλικόνης — της μοναδικής ενδεδειγμένης αντιμετώπισης — ο ιατρός ακολουθεί για τρεισήμισι μήνες συντηρητική αγωγή που αποτυγχάνει επανειλημμένα, κλείνει ξανά το τραύμα με τις ίδιες μολυσμένες προθέσεις και αφεσυχάζει την ασθενή που συνεχώς υποφέρει. Η ασθενής καταφεύγει τελικά σε άλλον ιατρό που αφαιρεί επειγόντως τις προθέσεις. Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης 2005: €50.270.
37χρονη εργάτρια με σοβαρή καταθλιπτική κρίση — αρνείτο ακόμη και τη λήψη φαρμάκων — εισάγεται σε ιδιωτική ψυχιατρική κλινική. Της χορηγείται ισχυρή κατασταλτική αγωγή. Η βασική αντένδειξη αυτών των φαρμάκων είναι η πλήρης ακινησία του παχέος εντέρου — και η ασθενής, χωρίς αντίληψη της πραγματικότητας λόγω της αγωγής, δεν μπορεί να αναφέρει συμπτώματα. Όταν επιστρέφει με έντονους κοιλιακούς πόνους, το προσωπικό χορηγεί ένα υπόθετο και την αφήνει μόνη. Τα ξημερώματα πεθαίνει από εισρόφηση γαστρικών υγρών, μόνη στο μπάνιο. Πρωτοδικείο Αθηνών 2006: €60.000 στον σύζυγο και €100.000 στην κόρη.
75χρονος με θρόμβωση φλέβας κάτω άκρου εισάγεται σε κλινική. Ο αγγειοχειρουργός χορηγεί ηπαρίνη — ορθά. Στη συνέχεια, χωρίς εξετάσεις πηκτικότητας, αποφασίζει να χορηγήσει και θρομβολυτικό φάρμακο — το οποίο χρησιμοποιεί για πρώτη φορά στην καριέρα του. Ο ασθενής έχει ιστορικό δύο εγκεφαλικών επεισοδίων, λαμβάνει ήδη ηπαρίνη και αντιαιμοπεταλιακό — τρεις ρητές αντενδείξεις κατά το φύλλο οδηγιών του φαρμάκου, μαζί με την ηλικία του. Μισή ώρα μετά: έντονος πόνος κεφαλής, αιμορραγία, αναισθησία. Ο ιατρός αποχωρεί από την κλινική χωρίς να εξασφαλίσει κατάλληλη ιατρική κάλυψη. Ο ασθενής πεθαίνει έναν μήνα αργότερα. Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης 2008: €50.000 στη χήρα σύζυγο.
Ασθενής εισάγεται για χειρουργική αντιμετώπιση σοβαρής ανεπάρκειας αορτικής βαλβίδας και ανευρύσματος ανιούσης αορτής. Δύο νοσοκομεία είχαν συστήσει επείγουσα επέμβαση και για τα δύο. Ο καρδιοχειρουργός επεμβαίνει μόνο στη βαλβίδα — κατά την κρίση του, τα ευρήματα του χειρουργείου δεν δικαιολογούσαν παράλληλη επέμβαση στο ανεύρυσμα. Ο ασθενής εξέρχεται από τη ΜΕΘ στις 18 ώρες και υφίσταται ρήξη αορτής. Παρά τη δεύτερη επέμβαση, αναπτύσσει εγκεφαλική βλάβη και τελικά πεθαίνει τέσσερις μήνες αργότερα. Το Πρωτοδικείο Αθηνών απορρίπτει την αγωγή: ο χειρουργός ενήργησε lege artis σε κάθε στάδιο.
Γυναίκα εισάγεται για ρυτιδεκτομή — αποκατάσταση ουλών από παλαιό τροχαίο. Την ημέρα της επέμβασης, με την ασθενή ήδη σε προνάρκωση, ο χειρουργός της προτείνει επιπλέον βλεφαροπλαστική και ρινοπλαστική. Η ασθενής συναινεί χωρίς να έχει ενημερωθεί για τη χρονική διάρκεια ή τον κίνδυνο κατακλίσεων. Η επέμβαση διαρκεί εννέα ώρες — εμφανίζονται νεκρωτικές εσχάρες στις πτέρνες. Ο χειρουργός καθυστερεί να την παραπέμψει σε κατάλληλο κέντρο υπερβαρικού. Μόνιμες ουλές. Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης 2009: €20.000 ηθική βλάβη. Αναισθησιολόγος απαλλάσσεται.
Ζευγάρι λαμβάνει εσφαλμένα αρνητικά αποτελέσματα από μοριακό έλεγχο κυστικής ίνωσης. Το εργαστήριο αστόχησε στην ανίχνευση της δεύτερης συχνότερης μετάλλαξης στον ελληνικό πληθυσμό — μετάλλαξης που ανήκει στο 75% των ανιχνεύσιμων με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο. Πεισθέντες ότι δεν είναι φορείς, αποστασιοποιήθηκαν από την απόφασή τους να διακόψουν την κύηση. Γεννιέται τέκνο με κυστική ίνωση, υποβάλλεται επειγόντως σε χειρουργική επέμβαση. Το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα προσωπικότητας των γονέων. Πρωτοδικείο Πειραιά 2009: €350.000 σε κάθε γονέα.
Γυναίκα με οξύ πόνο στην πλάτη υποβάλλεται σε μαγνητική τομογραφία που απεικονίζει μόρφωμα στη θωρακική μοίρα σπονδυλικής στήλης. Ο ακτινολόγος δίνει δύο εκδοχές: μηνιγγίωμα ή αποτιτανωμένος δίσκος. Ο νευροχειρουργός καθηγητής επιλέγει χωρίς περαιτέρω εξετάσεις να χειρουργήσει θεωρώντας ότι είναι μηνιγγίωμα — με οπίσθια προσπέλαση. Ήταν αποτιτανωμένος δίσκος, για τον οποίο ενδείκνυται πρόσθια θωρακοτομή. Μετεγχειρητικά η ασθενής εμφανίζει ατελή σπαστική παραπληγία, νευρογενείς διαταραχές και μόνιμη αναπηρία 67%. Πρωτοδικείο Αθηνών 2009: €137.722 + €1.300/μήνα επί πενταετία. Ο βοηθός χειρουργός απαλλάσσεται.
9χρονος υγιής εισάγεται για αμυγδαλεκτομή — ρουτίνας επέμβαση. Ο αναισθησιολόγος χορηγεί κλασματικά μικρότερη δόση αναισθητικού από την ενδεδειγμένη: ο οργανισμός του παιδιού δεν είναι αρκετά υπό αναισθησία για να αναστείλει τα αντανακλαστικά. Κατά τη χειρουργική παρέμβαση εκδηλώνεται βραδυκαρδία και καρδιακή ανακοπή. Ο αναισθησιολόγος αποσωληνώνει εσφαλμένα το παιδί μετά την ανακοπή. Ο χειρουργός δεν τον εμποδίζει. Κανείς δεν καλεί ΕΚΑΒ για περίπου δύο ώρες. Το παιδί φθάνει στη ΜΕΘ σε κατάσταση ανακοπής, πεθαίνει από εγκεφαλική ανοξία. Πρωτοδικείο Ηρακλείου 2009: €502.608 σε γονείς, παππούδες και γιαγιάδες.